30th January

قضاوت لازمان

2009-02-28T08:06:00.006+03:30

اینکه میگوییم خدا خواهد دید و قضاوت خواهد کرد، به یک معنا عالم لازمان (یوم الحشر) خواهد بود که خلایق در لازمانی، گذشته را مرور میکنند و نسبت به وقایع قضاوت خواهند کرد. آنجا نیز ما خود به تماشا نشسته ایم!

بهمن 1387

چون نور، كه از مهر جدا هست و جدا نيست ...

2009-02-28T07:39:00.004+03:30

چون نور، كه از مهر جدا هست و جدا نيست
عالم همه آياتِ خدا هست و خدا نيست

ما پرتوِ حقيم و نه اوييم و هموييم
چون نور كه از مهر جدا هست و جدا نيست

در آينه بينيد اگر صورتِ خود را
آن صورتِ آيينه شما هست و شما نيست

هر جا نگرى جلوه‏گهِ شاهد غيبى است
او را نتوان گفت كجا هست و كجا نيست

اين نيستىِ هست‏نما را به حقيقت
در ديده ما و تو بقا هست و بقا نيست

جانِ فلكى را، چو رهيد از تن خاكى
گويند گروهى كه فنا هست و فنا نيست

هر حكم كه او خواست براند به سرِ ما
ما را گر از آن حكم رضا هست و رضا نيست

از جانبِ ما شكوه و جور از قبلِ دوست
چون نيك ببينيم روا هست و روا نيست

كو جرأت گفتن كه عطا و كرم او
بر دشمن و بر دوست چرا هست و چرا نيست

درويش كه در كشور فقرست شهنشاه
پيش نظر خلق گدا هست و گدا نيست

بى‏مهرى و لطف از قبلِ يار به عبرت
از چيست ندانم كه روا هست و روا نيست

عبرت نائينى

چرخ از بهر ماست در گردش ... زان سبب همچو چرخ گردانیم

2008-11-05T21:28:00.001+03:30

تو چه دانی که ما چه مرغانیم

هر نفس زیرلب چه می‌خوانیم

چون به دست آورد کسی ما را

ما گهی گنج، گاه ویرانیم

چرخ از بهر ماست در گردش

زان سبب همچو چرخ گردانیم

در کار گلاب و گل حکم ازلی این بود ... کاین شاهد بازاری وان پرده نشین باشد

2008-07-20T09:29:00.002+04:30

کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد

از لعل تو گر یابم انگشتری زنهار
صد ملک سلیمانم در زیر نگین باشد

غمناک نباید بود از طعن حسود ای دل
شاید که چو وابینی خیر تو در این باشد

هر کو نکند فهمی زین کلک خیال انگیز
نقشش به حرام ار خود صورتگر چین باشد

جام می و خون دل هر یک به کسی دادند
در دایره قسمت اوضاع چنین باشد

در کار گلاب و گل حکم ازلی این بود
کاین شاهد بازاری وان پرده نشین باشد

آن نیست که حافظ را رندی بشد از خاطر
کاین سابقه پیشین تا روز پسین باشد

ظلمات ثلاث

2008-06-06T16:24:00.011+04:30

آدمیزاد در طی حلقه «إنا لله وإنا إليه راجعون» زندگیهای متعددی را طی میکند و درهر زندگی میمیرد، ابعادی از وجود خود را از دست میدهد، به برزخ میرود و در زندگی بعدی به دنیا می آید. ما اکنون در یکی از دنیاهای حلقه «إنا لله وإنا إليه راجعون» قرار داریم و با مرگ از این دنیا ابعادی نظیر مکان یا فضا و زبان (لسان) را از دست داده و پس طی برزخ در دنیای لامکانی به دنیا می آییم. قرآن کریم سه زندگی پیشین را «ظلمات ثلاث» می نامد و در آیه 6 سوره الزمر به آن اینگونه اشاره می کند:

سورة الزمر، آیه 6: خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَأَنزَلَ لَكُم مِّنْ الْأَنْعَامِ ثَمَانِيَةَ أَزْوَاجٍ يَخْلُقُكُمْ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ خَلْقاً مِن بَعْدِ خَلْقٍ فِي ظُلُمَاتٍ ثَلَاثٍ ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ.

ترجمه خرمشاهی:شما را از تنى يگانه آفريد، سپس همسرش را از او پديد آورد، و براى شما هشت قسم از چارپايان آفريد؛ و خود شما را در شكم مادرانتان‏، آفرينشى پس از آفرينشى در ميان تاريكيهاى سه‏گانه مى‏آفريند؛ اين چنين است خداوند پروردگارتان‏، كه فرمانروايى او راست‏، خدايى جز او نيست‏، پس چگونه به بيراهه مى‏رويد؟

ترجمه معزی:آفريد شما را از يك تن پس قرار داد از آن جُفتش را و فرستاد براى شما از دامها هشت جُفت مى‏آفريند شما را در شكمهاى مادرانتان آفرينشى پس از آفرينشى در تاريكيهاى سه‏گانه اين است خدا پروردگار شما وى را است پادشاهى نيست خدائى جز او پس به كجا گردانيده مى‏شويد.

ترجمه مکارم:او شما را از يك نفس آفريد، و همسرش را از [باقيمانده گِل‏] او خلق كرد؛ و براى شما هشت زوج از چهارپايان ايجاد كرد؛ او شما را در شكم مادرانتان آفرينشى بعد از آفرينش ديگر، در ميان تاريكيهاى سه گانه‏، مى‏بخشد! اين است خداوند، پروردگار شما كه حكومت [عالم هستى‏] از آن اوست‏؛ هيچ معبودى جز او نيست‏؛ پس چگونه از راه حق منحرف مى‏شويد؟!

ترجمه فولادوند:شما را از نفسى واحد آفريد، سپس جفتش را از آن قرار داد، و براى شما از دامها هشت قسم پديد آورد. شما را در شكمهاى مادرانتان آفرينشى پس از آفرينشى (ديگر) در تاريكيهاى سه گانه‏: (مَشيمه و رحم و شكم‏) خلق كرد. اين است خدا، پروردگار شما، فرمانروايى (و حكومت مطلق‏) از آنِ اوست‏. خدايى جز او نيست‏، پس چگونه (و كجا از حق‏) برگردانيده مى‏شويد؟

پله عقل و پله عشق

2008-06-05T21:08:00.002+04:30

وادی عقل، محل تعقل و استدلال و علم و دانش است و کمیت بر آن حکم فرماست و حساب و کتاب و کیل و میزان دقیق ریاضی و منطق بر آن حاکم است. کسانی که همواره در وادی عقل هستند را فیزیک، ریاضی، شیمی، اقتصاد، فقه، تجارت و علم تجربی و ... در وادی عقل قرار دارند. و به متخصص این وادای عالم و فاضل گفته می شود.
نام دیگر دنیای عقل دنیای واقعیت است.

وادی عشق وادی کیفیت است. و در آن سعی، تلاش، استدلال و تفکر جایی ندارد. در مسیر عشق تنها باید تسلیم بود. به شخصی که همواره در این وادی باشد، شیدا گفته می شود. شخصی که در این وادی باشد جهان هستی را مجاز میبینید به همین علت فرد شیدا نمیتواند وارد مناسبات عقلانی دنیای عقل گردد.
نام دیگر وادی عشق دنیای حقیقت است.

در اینجاست که رند تعریف میشود. رند کسی است که در حقیقت در پی واقعیت و در واقعیت پی حقیقت است. رند کسی است که به حقیقت و واقعیت هر دو با هم توجه دارد.

دل بی لطف تو جان ندارد
جان بی تو سر جهان ندارد

ناید ز کمال عقل عقلی
تا نام تو بر زبان ندارد

ناید ز جمال روح روحی
تا عشق تو در میان ندارد

جز در خم زلف دلفریبت
روح‌القدس آشیان ندارد

روح ار چه لطیف که خداییست
بی نطق تو خانمان ندارد

عقل ار چه بزرگ رهنماییست
بی مدح تو آب و نان ندارد

زلف تو یقین عاقلان را
جز در کفن گمان ندارد

روی تو رخان عاشقان را
جز در کنف امان ندارد

بیجادت چشم بی‌دلان را
جز چون ره کهکشان ندارد

با نور تو ماه را کلاوه‌ش
چه سود که ریسمان ندارد

خورشید که یافت خاک کویت
هرگز سر آسمان ندارد

گلنار که دید رنگ رویت
زان پس دل بوستان ندارد

ای آنکه جمالت از گهرها
آن دارد آن که کان ندارد

از یوسف خوشتری که در حسن
«آن» داری و یوسف «آن» ندارد

درد تو بر آسمان چارم
جز عیسی ناتوان ندارد

رخسار تو قد گردنان را
جز چون خم طیلسان ندارد

با ناز و کرشمه‌ی تو وصلت
بامیست که نردبان ندارد

بی خوی خوش آن لطیف رویت
باغی ست که باغبان ندارد

در عالم عشق کو نسیمی
کز زلف تو بوی جان ندارد

با عشق تو عقل را خزینه‌ش
چه سود که پاسبان ندارد

با دولت تو سیه گلیمی
گر سود کند زیان ندارد

خوش زی که جمال این جهانی
نقشیست که جاودان ندارد

ای از پس پرده چند گویی
کز حسن فلان نشان ندارد

چون روی نمود هر که هستی
گستاخ بگو فلان ندارد

در بزم ببین که چون عطارد
دارد سخن و دهان ندارد

در رزم نگر که همچو جوزا
بندد کمر و میان ندارد

دارد همه‌چیز جان ولیکن
انصاف بده چنان ندارد

ای آنکه ز وصف تو سنایی
آن دارد آن که آن ندارد

بی‌قامت خود مدارش ایرا
تیر تو چنو کمان ندارد

زین گونه گرانی از سنایی
هرگز سبکی گران ندارد

بلبل به میان گل چه گوید
حی‌ست یکی که جان ندارد

ما طاقت عدل تو نداریم
کز فصل کسی زیان ندارد

ای چو عقل از کل موجودات فرد
وی جوان از تو سپهر سالخورد

خاکبوسان سر کوی تواند
روشنان کارگاه لاجورد

پاسبانان در و بام تواند
چرخ و خورشید و مه گیتی نورد

تا سنایی کیست کاید بر درت
مجد کو تا گویدش کز راه برد

ای همه دریا چه خواهی کردنم
وی همه گردون چه خواهی کرد گرد

نام او میدان و نقش او بسی
کز حکیمان او زیاد اندر نبرد

زان به خدمت نامدم زیرا بود
پیش بینا مرد عریان روی زرد

کز ضعیفی دیدگان شب پره‌ست
کو بماندست از رخ خورشید فرد

ساختم جلابی از جان جانت را
وز دم خرسندی آنرا کرده سرد

چون بزرگان نوش کن جلاب جان
می بخردان مان و گرد می‌مگرد

ورد جوید روز مجلس مرد عقل
بوالهوس جوید به مجلس خارورد

زان که مقلوب سنایی یانس است
گر نگیرم انس با من بد مگرد

انس گیرم باژگونه خوانیم
خویشتن را باژگونه کس نکرد

گر تن و جانم به خدمت نامدند
عذرشان بپذیر کمتر کن نبرد

صدر تو چرخست و تن را بال سست
روی تو مهرست و جان را چشم درد

جان من آزاد کن تا عقل من
هر زمان گوید: زهی آزادمرد

تازه گردانم بنا جستن که باد
تازه از جان بیخ و شاخ و برگ و ورد

سنایی » دیوان اشعار » قصاید

روح القدس

2008-06-04T19:43:00.007+04:30

روح القدس: عالمان و مفسّران اهل سنّت، «روح القدس» را همان جبرائيل دانسته‏اند؛ امّا روايات شيعى آن را مخلوقى از مخلوقات خدا كه برتر از جبرائيل و ميكائيل و فرشتگان است، تفسير كرده‏اند.

امام باقر علیه السلام فرمود:
اوصیاء (جانشینان پیامبران) با فرشتگان گفت‌وگو می‌کنند. رُوح القُدُس نیز با آنها سخن می گوید، ولی او را نمی‌بینند.
علی علیه السلام آنچه را از او می‌پرسیدند، بر روح القدس عرضه می‌کرد و در وجود خود احساس می‌کرد که جواب را دریافت کرده است. آن‌گاه پاسخ می‌داد و به همین دلیل، همه‌ی پاسخ‌هایش صحیح و واقعی بود.

امام رضا (ع): « امام بواسطه روح القدس مورد عنایت است و بین او بین خداوند ستونی از نور وجود دارد که اعمال مردم را در آن می بیند و آنچه را بدان احتیاج دارند بر آن آگاه می گردد . »

دعبل خزاعي مي گويد : قصيده خود را در حضور امام رضا (ع) خواندم چون به اين شعر ها رسيدم : امامي از آل محمد (ص) به يقين خروج خواهد كرد . او به تعييد اسم اعظم الهي و بركت نصر آسماني برميخيزد . و حق و باطل را از هم جدا ميكند . و همه را بر شاد خواري و كينه توزي كيفر مي دهد ( در اين هنگاه ) امام رضا (ع) به شدت گريست ، آنگاه فرمود : « اي دعبل! روح القدس به زبان تو سخن گفته است آيا ميداني اين امام چه كسي خواهد بود ! گفتم نه ، ليكن شنيدم كه امامي از شما خاندان پيامبر خروج مي كند ، و زمين را از عدل وداد لبريز مي سازد .
امام رضا (ع) فرمود : پس از من فرزندم محمد « جواد » (ع) امام است پس از محمد فرزندش علي امام است . پس از علي (هادي ) فرزندش حسن امام است و پس از حسن (عسگري ) فزندش حجت ، قائم خواهد بود . اوست كه در زمان غيبت (مردمان ) چشم به را اويند و در زمان ظهور همه مطيع او گردند او زمين را پر از عدل وداد ميكند ،پس از آنكه پر از ظلم وستم شده باشد .

روح القدس آن سروش فرخ

2008-06-04T19:28:00.000+04:30

روح القدس آن سروش فرخ
بر قبه‌ی طارم زبرجد

می‌گفت سحر گهی که یا رب
در دولت و حشمت مخلد

بر مسند خسروی بماناد
منصور مظفر محمد

مسرح روح الله است جلوه روح القدس ... زانک ورا آفتاب هست عزبخانه‌ای

2008-06-03T20:46:00.001+04:30

قصر بود روح ما نی تل ویرانه‌ای
همدم ما یار ما نی دم بیگانه‌ای

بادیه‌ای هایلست راه دل و کی رسد
جز که دل پردلی رستم مردانه‌ای

نی دل خصم افکنی بل دل خویش افکنی
نی دل تن پروری عاشق جانانه‌ای

چونک فروشد تنش در تک خاک لحد
رست درخت قبول از بن چون دانه‌ای

عاشق آن نور کیست جز دل نورانیی
فتنه آن شمع چیست جز تن پروانه‌ای

مسرح روح الله است جلوه روح القدس
زانک ورا آفتاب هست عزبخانه‌ای

مولوی » دیوان شمس » غزلیات

فیض روح القدس ار باز مدد فرماید

2008-06-01T19:30:00.000+04:30

سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد
وان چه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد

گوهری کز صدف کون و مکان بیرون است
طلب از گمشدگان لب دریا می‌کرد

مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش
کو به تایید نظر حل معما می‌کرد

دیدمش خرم و خندان قدح باده به دست
و اندر آن آینه صد گونه تماشا می‌کرد

گفتم این جام جهان بین به تو کی داد حکیم
گفت آن روز که این گنبد مینا می‌کرد

بی دلی در همه احوال خدا با او بود
او نمی‌دیدش و از دور خدا را می‌کرد

این همه شعبده خویش که می‌کرد این جا
سامری پیش عصا و ید بیضا می‌کرد

گفت آن یار کز او گشت سر دار بلند
جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد

فیض روح القدس ار باز مدد فرماید
دیگران هم بکنند آن چه مسیحا می‌کرد

گفتمش سلسله زلف بتان از پی چیست
گفت حافظ گله‌ای از دل شیدا می‌کرد

ما در پیاله عکس رخ یار دیده‌ایم... ای بی‌خبر ز لذت شرب مدام ما

2008-06-01T15:29:00.001+04:30

ساقی به نور باده برافروز جام ما
مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

ما در پیاله عکس رخ یار دیده‌ایم
ای بی‌خبر ز لذت شرب مدام ما

هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جریده عالم دوام ما

چندان بود کرشمه و ناز سهی قدان
کاید به جلوه سرو صنوبرخرام ما

ای باد اگر به گلشن احباب بگذری
زنهار عرضه ده بر جانان پیام ما

گو نام ما ز یاد به عمدا چه می‌بری
خود آید آن که یاد نیاری ز نام ما

مستی به چشم شاهد دلبند ما خوش است
زان رو سپرده‌اند به مستی زمام ما

ترسم که صرفه‌ای نبرد روز بازخواست
نان حلال شیخ ز آب حرام ما

حافظ ز دیده دانه اشکی همی‌فشان
باشد که مرغ وصل کند قصد دام ما

دریای اخضر فلک و کشتی هلال
هستند غرق نعمت حاجی قوام ما

الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها

2008-05-29T21:39:00.000+04:30

الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها
که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها

به بوی نافه‌ای کاخر صبا زان طره بگشاید
ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دل‌ها

مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم
جرس فریاد می‌دارد که بربندید محمل‌ها

به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید
که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل
کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها

همه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخر
نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ها

حضوری گر همی‌خواهی از او غایب مشو حافظ
متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها

ما صوفی صفه‌ی صفاییم ... بی‌خود ز خودیم و از خداییم

2008-05-19T21:48:00.001+04:30

ساقی بشکن خمار جان را
دریاب حیات جاودان را

کین یک دوسه روز عمر باقی است
از دست مده می مغان را

وان دم که تهی شود صراحی
بفروش به جرعه‌ای جهان را

در فصل بهار و موسم گل
بی عشق مدار عاشقان را

ای آنکه نخوانده‌ای تو هرگز
از لوح درون خط روان را

فردا که بپرسش اندر آرند
در مجلس حشر صوفیان را

ما مست شراب جام ساقی
گوییم حدیث این بیان را

ما صوفی صفه‌ی صفاییم
بی‌خود ز خودیم و از خداییم

عطار » دیوان اشعار » ترجیعات

آشنایی با عرفان قسمت دوم

2008-05-18T13:53:00.001+04:30

آشنایی با عرفان قسمت اول

2008-05-18T13:51:00.001+04:30

این همه عکس می و نقش نگارین که نمود ... یک فروغ رخ ساقیست که در جام افتاد

2008-05-17T18:33:00.001+04:30

عکس روی تو چو در آینه جام افتاد
عارف از خنده می در طمع خام افتاد

حسن روی تو به یک جلوه که در آینه کرد
این همه نقش در آیینه اوهام افتاد

این همه عکس می و نقش نگارین که نمود
یک فروغ رخ ساقیست که در جام افتاد

غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید
کز کجا سر غمش در دهن عام افتاد

من ز مسجد به خرابات نه خود افتادم
اینم از عهد ازل حاصل فرجام افتاد

چه کند کز پی دوران نرود چون پرگار
هر که در دایره گردش ایام افتاد

در خم زلف تو آویخت دل از چاه زنخ
آه کز چاه برون آمد و در دام افتاد

آن شد ای خواجه که در صومعه بازم بینی
کار ما با رخ ساقی و لب جام افتاد

زیر شمشیر غمش رقص کنان باید رفت
کان که شد کشته او نیک سرانجام افتاد

هر دمش با من دلسوخته لطفی دگر است
این گدا بین که چه شایسته انعام افتاد

صوفیان جمله حریفند و نظرباز ولی
زین میان حافظ دلسوخته بدنام افتاد

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۱۱۱

ساقی بده آن شراب گلرنگ...

2008-05-15T18:25:00.001+04:30

ساقی بده آن شراب گلرنگ
مطرب بزن آن نوای بر چنگ

کز زهد ندیده‌ام فتوحی
تا کی زنم آبگینه بر سنگ

خون شد دل من ندیده کامی
الا که برفت نام با ننگ

عشق آمد و عقل همچو بادی
رفت از بر من هزار فرسنگ

ای زاهد خرقه پوش تا کی
با عاشق خسته دل کنی جنگ

گرد دو جهان بگشته عاشق
زاهد بنگر نشسته دلتنگ

من خرقه فکنده‌ام ز عشقت
باشد که به وصل تو زنم چنگ

سعدی همه روز عشق می‌باز
تا در دو جهان شوی به یک رنگ

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۴۴

اقتلونی اقتلونی یا ثقات... ان فی قتلی حیاتا فی حیات...

2008-05-09T09:57:00.003+04:30

گفت ای ناصح خمش کن چند چند
پند کم ده زانک بس سختست بند

سخت‌تر شد بند من از پند تو
عشق را نشناخت دانشمند تو

آن طرف که عشق می‌افزود درد
بوحنیفه و شافعی درسی نکرد

تو مکن تهدید از کشتن که من
تشنه‌ی زارم به خون خویشتن

عاشقان را هر زمانی مردنیست
مردن عشاق خود یک نوع نیست

او دو صد جان دارد از جان هدی
وآن دوصد را می‌کند هر دم فدی

هر یکی جان را ستاند ده بها
از نبی خوان عشرة امثالها

گر بریزد خون من آن دوست‌رو
پای‌کوبان جان برافشانم برو

آزمودم مرگ من در زندگیست
چون رهم زین زندگی پایندگیست

اقتلونی اقتلونی یا ثقات
ان فی قتلی حیاتا فی حیات

یا منیر الخد یا روح البقا
اجتذب روحی وجد لی باللقا

لی حبیب حبه یشوی الحشا
لو یشا یمشی علی عینی مشی

پارسی گو گرچه تازی خوشترست
عشق را خود صد زبان دیگرست

بوی آن دلبر چو پران می‌شود
آن زبانها جمله حیران می‌شود

بس کنم دلبر در آمد در خطاب
گوش شو والله اعلم بالصواب

چونک عاشق توبه کرد اکنون بترس
کو چو عیاران کند بر دار درس

گرچه این عاشق بخارا می‌رود
نه به درس و نه به استا می‌رود

عاشقان را شد مدرس حسن دوست
دفتر و درس و سبقشان روی اوست

خامشند و نعره‌ی تکرارشان
می‌رود تا عرش و تخت یارشان

درسشان آشوب و چرخ و زلزله
نه زیاداتست و باب سلسله

سلسله‌ی این قوم جعد مشکبار
مسله‌ی دورست لیکن دور یار

مسله‌ی کیس ار بپرسد کس ترا
گو نگنجد گنج حق در کیسه‌ها

گر دم خلع و مبارا می‌رود
بد مبین ذکر بخارا می‌رود

ذکر هر چیزی دهد خاصیتی
زانک دارد هرصفت ماهیتی

آن بخاری غصه‌ی دانش نداشت
چشم بر خورشید بینش می‌گماشت

هرکه درخلوت ببینش یافت راه
او ز دانشها نجوید دستگاه

با جمال جان چوشد هم‌کاسه‌ای
باشدش ز اخبار و دانش تاسه‌ای

دید بردانش بود غالب فرا
زان همی دنیا بچربد عامه را

زانک دنیا را همی‌بینند عین
وآن جهانی را همی‌دانند دین

مثنوی معنوی » دفتر سوم

تحقیقی پیرامون مجادله در قرآن کریم

2008-05-09T09:52:00.004+04:30

وَلاَ تَأْكُلُواْ مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَآئِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ
(الأنعام - 121)

و از آنچه نام خدا بر آن برده نشده، نخوريد! اين کار گناه است؛ و شياطين به دوستان خود مطالبى مخفيانه القا مى‏کنند، تا با شما به مجادله برخيزند؛ اگر از آنها اطاعت کنيد، شما هم مشرک خواهيد بود!

قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَغَضَبٌ أَتُجَادِلُونَنِي فِي أَسْمَاء سَمَّيْتُمُوهَا أَنتُمْ وَآبَآؤكُم مَّا نَزَّلَ اللّهُ بِهَا مِن سُلْطَانٍ فَانتَظِرُواْ إِنِّي مَعَكُم مِّنَ الْمُنتَظِرِينَ
(الأعراف - 71)

گفت: «پليدى و غضب پروردگارتان، شما را فرا گرفته است! آيا با من در مورد نامهايى مجادله مى‏کنيد که شما و پدرانتان بعنوان معبود و خدا، بر بتها) گذارده‏ايد، در حالى که خداوند هيچ دليلى درباره آن نازل نکرده است؟! پس شما منتظر باشيد، من هم با شما انتظار مى‏کشم! (شما انتظار شکست من، و من انتظار عذاب الهى براى شما!)»

يُجَادِلُونَكَ فِي الْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَيَّنَ كَأَنَّمَا يُسَاقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنظُرُونَ
(الأنفال - 6)

آنها پس از روشن شدن حق، باز با تو مجادله مى‏کردند؛ (و چنان ترس و وحشت آنها را فراگرفته بود، که) گويى به سوى مرگ رانده مى‏شوند، و آن را با چشم خود مى‏نگرند!

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَى يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ
(هود - 74)

هنگامى که ترس ابراهيم فرو نشست، و بشارت به او رسيد، درباره قوم لوط با ما مجادله مى‏کرد...

وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلاَئِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَن يَشَاءُ وَهُمْ يُجَادِلُونَ فِي اللّهِ وَهُوَ شَدِيدُ الْمِحَالِ
(الرعد - 13)

و رعد، تسبيح و حمد او مى‏گويد؛ و (نيز) فرشتگان از ترس او! و صاعقه‏ها را مى‏فرستد؛ و هر کس را بخواهد گرفتار آن مى‏سازد، (در حالى که آنها با مشاهده اين همه آيات الهى، باز هم) درباره خدا به مجادله مشغولند! و او قدرتى بى‏انتها (و مجازاتى دردناک) دارد!

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِي هَذَا الْقُرْآنِ لِلنَّاسِ مِن كُلِّ مَثَلٍ وَكَانَ الْإِنسَانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا
(الکهف - 54)

و در اين قرآن، از هر گونه مثلى براى مردم بيان کرده‏ايم؛ ولى انسان بيش از هر چيز، به مجادله مى‏پردازد!

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَيُجَادِلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوا آيَاتِي وَمَا أُنذِرُوا هُزُوًا
(الکهف - 56)

ما پيامبران را، جز بعنوان بشارت دهنده و انذار کننده، نمى‏فرستيم؛ اما کافران همواره مجادله به باطل مى‏کنند، تا (به گمان خود،) حق را بوسيله آن از ميان بردارند! و آيات ما، و مجازاتهايى را که به آنان وعده داده شده است،به باد مسخره گرفتند!

وَمِنَ النَّاسِ مَن يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطَانٍ مَّرِيدٍ
(الحج - 3)

گروهى از مردم، بدون هيچ علم و دانشى، به مجادله درباره خدا برمى‏خيزند؛ و از هر شيطان سرکشى پيروى مى‏کنند.

وَمِنَ النَّاسِ مَن يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُّنِيرٍ
(الحج - 8)

و گروهى از مردم، بدون هيچ دانش و هيچ هدايت و کتاب روشنى بخشى، درباره خدا مجادله مى‏کنند!

وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ وَقُولُوا آمَنَّا بِالَّذِي أُنزِلَ إِلَيْنَا وَأُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَإِلَهُنَا وَإِلَهُكُمْ وَاحِدٌ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
(العنکبوت - 46)

با اهل کتاب جز به روشى که از همه نيکوتر است مجادله نکنيد، مگر کسانى از آنان که ستم کردند؛ و (به آنها) بگوييد: «ما به تمام آنچه از سوى خدا بر ما و شما نازل شده ايمان آورده‏ايم، و معبود ما و شما يکى است، و ما در برابر او تسليم هستيم!»

أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً وَمِنَ النَّاسِ مَن يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُّنِيرٍ
(لقمان - 20)

آيا نديديد خداوند آنچه را در آسمانها و زمين است مسخّر شما کرده، و نعمتهاى آشکار و پنهان خود را به طور فراوان بر شما ارزانى داشته است؟! ولى بعضى از مردم بدون هيچ دانش و هدايت و کتاب روشنگرى درباره خدا مجادله مى‏کنند!

مَا يُجَادِلُ فِي آيَاتِ اللَّهِ إِلَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِي الْبِلَادِ
(غافر - 4)

تنها کسانى که در آيات ما مجادله مى‏کنند که (از روى عناد) کافر شده‏اند؛ پس مبادا رفت و آمد آنان در شهرها (و قدرت‏نمايى آنان) تو را بفريبد!

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَالْأَحْزَابُ مِن بَعْدِهِمْ وَهَمَّتْ كُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوهُ وَجَادَلُوا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ فَأَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ
(غافر - 5)

پيش از آنها قوم نوح و اقوامى که بعد از ايشان بودند (پيامبرانشان را) تکذيب کردند؛ و هر امّتى در پى آن بود که توطئه کند و پيامبرش را بگيرد (و آزار دهد)، و براى محو حق به مجادله باطل دست زدند؛ امّا من آنها را گرفتم (و سخت مجازات کردم)؛ ببين که مجازات من چگونه بود!

الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آيَاتِ اللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطَانٍ أَتَاهُمْ كَبُرَ مَقْتًا عِندَ اللَّهِ وَعِندَ الَّذِينَ آمَنُوا كَذَلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلَى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ (غافر - 35)

همانها که در آيات خدا بى‏آنکه دليلى برايشان آمده باشد به مجادله برمى‏خيزند؛ (اين کارشان) خشم عظيمى نزد خداوند و نزد آنان که ايمان آورده‏اند به بار مى‏آورد؛ اين گونه خداوند بر دل هر متکبّر جبّارى مُهر مى‏نهد!»

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آيَاتِ اللَّهِ أَنَّى يُصْرَفُونَ
(غافر - 69)
آيا نديدى کسانى را که در آيات خدا مجادله مى‏کنند، چگونه از راه حقّ منحرف مى شوند؟!

وَيَعْلَمَ الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آيَاتِنَا مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٍ (شوری - 23)
کسانى که در آيات ما مجادله مى‏کنند بدانند هيچ گريزگاهى ندارند!

تویی از روی ذات آیینه‌ شاه ... شه از روی صفاتی آیه‌ توست ...

2008-05-08T11:20:00.002+04:30

عزیزا، هر دو عالم سایه‌ توست
بهشت و دوزخ از پیرایه توست

تویی از روی ذات آیینه‌ شاه
شه از روی صفاتی آیه‌ توست

که داند تا تو اندر پرده‌ غیب
چه چیزی و چه اصلی مایه‌ توست؟

تو طفلی، وانکه در گهواره‌ تو
تو را کج می‌کند هم دایه‌ توست

اگر بالغ شوی، ظاهر ببینی
که صد عالم فزونتر پایه‌ توست

تو اندر پرده‌ غیبی و آن چیز
که می‌بینی تو، آن خود سایه‌ توست

بر آی از پرده و بیع و شرا کن
که هر دو کون یک سرمایه‌ توست

تو از «عطار» بشنو کانچه اصل است
برون نی از تو و همسایه‌ توست

«عطار نیشابوری»

گوش نا محرم نباشد جاي پيغام سروش...

2008-05-07T23:11:00.001+04:30

دوش با من گفت پنهان كارداني تيزهوش
از شما پنهان نشايد داشت سرّ مي فروش

گفت كاسان گير بر خود كارها كز روي طبع
سخت مي گردد جهان بر مردمان سخت كوش

و آنگهم در داد جامي كز غرورش بر فلك
زهره در رقص آمد و بربط زنان مي گفت نوش

گوش كن پند اي پسر وز بهر دنيا غم مخور
گفتمت چون دُر حديثي گر تواني داشت گوش

در حريم عشق نتوان دم زد از گفت و شنيد
گر چه اينجا جمله اعضا چشم بايد بود و گوش

در بساط نكته دانان خود فروشي شرط نيست
يا سخن دانسته گو اي مرد عاقل يا خموش

تا نگردي آشنا زين پرده رمزي نشنوي
گوش نا محرم نباشد جاي پيغام سروش

ساقيا مي ده كه چون زنديّ حافظ فهم كرد
آصف صاحب قرآن جرم بخش عيب پوش

چون پرده برافتد نه تو مانی و نه من

2008-05-06T17:16:00.003+04:30

اسرار ازل را نه تو دانی و نه من

وین حرف معما نه تو خوانی ونه من

هست از پس پرده گفتگوی من و تو

چون پرده برافتد نه تو مانی و نه من

رباعيات خيام

عشق گوید راه هست و رفته ام من بارها...

2008-05-02T23:23:00.003+04:30

در میان پرده خون عشق را گلزارها
عاشقان را با جمال عشق بی چون کارها

عقل گوید شش جهت حدست و بیرون راه نیست
عشق گوید راه هست و رفته ام من بارها

عقل بازاری بدید و تاجری آغاز کرد
عشق دیده زان سوی بازار او بازارها

ای بسا منصور پنهان ز اعتماد جان عشق
ترک منبرها بگفته برشده بر دارها

عاشقان دردکش را در درونه ذوق ها
عاقلان تیره دل را در درون انکارها

عقل گوید پا منه کاندر فنا جز خار نیست
عشق گوید عقل را کاندر توست آن خارها

هین خمش کن خار هستی را ز پای دل بکن
تا ببینی در درون خویشتن گلزارها

شمس تبریزی تویی خورشید اندر ابر حرف
چون برآمد آفتابت محو شد گفتارها

مهرت به جانم زد شرر... شد شعله ور درونم...

2008-05-02T00:08:00.003+04:30

چه کنم اي ماه تابان
ز غمت در شام هجران

چه کنم ز غمت چون سازم
شده بسته ره پروازم

چه شود ز درم باز آيي
پر و بال دلم بگشايي

شب ، همه شب در تاب و تبم
آمده بي تو جان به لبم

مهرت به جانم زد شرر
شد شعله ور درونم

چون حلقه حلقه زلف تو
سلسله جنونم

ز ازل بر عشقت زادم
ز فراقت در فريادم

تو بيا اي يار ديرين
ببرم چون جان شيرين

مده چون زلفت بر بادم
به هواي تو چون فرهادم

شب ، همه شب شد نغمه گري
کار من و مرغ سحري

مهرت به جانم زد شرر
شد شعله ور درونم

چون حلقه حلقه زلف تو
سلسله جنونم

نه صبوري در دل ما را
نه پيامي از تو يارا

شده دل پا بست مويت
نرود به رهي جز کويت

چه شود از روي ياري
ز دل تنگم ياد آري

در شب هجران ماه مني
ليلي مجنون خواه مني

مهرت به جانم زد شرر
شد شعله ور درونم

مهرت به جانم زد شرر
شد شعله ور درونم

به روی نا اميدی در بسته باز کردن...

2008-04-26T22:30:00.004+04:30

همه روز روزه بودن
همه شب نماز کردن

همه ساله حج نمودن
سفر حجاز کردن

ز مدينه تا به کعبه
سر و پا برهنه رفتن

دو لب از برای لبيک
به وظيفه باز کردن

به مساجد و معابد
همه اعتکاف جستن

شب جمعه ها نخفتن
به خدای راز گفتن

ز وجود بی نيازش
طلب نياز کردن

به خدا که هيچکس را ثمر آنقدر نباشد
که به روی نا اميدی در بسته باز کردن

شيخ بهایی

به نام بی نام او بیا تا شروع کنیم

2008-04-26T22:21:00.002+04:30

به نام بی نام او بیا تا شروع کنیم
در امتداد شب بنشینیم و طلوع کنیم

مهم نیست چگونه و چطور و چند
به یک تلنگر ساده بیا تا رجوع کنیم

ببین که خاک چگونه به سجده افتاده است
چرا غرور و تفاخر بیا تا رکوع کنیم

سوی من آی...

2008-04-25T23:47:00.001+04:30

به نام بی نام او

سوی من آی، نــور تو چون شــرری به کوی من

شعله شود، پخش کند یـکســره عطر و بوی تو

ســوی من آی، شعــــر مــن در طلب حضــور تو

تشـــنه شود، آب زنـد راه بــه جست و جوی تو

ســوی من آ خسته نیم، خسته و پر بسته نیم

خسته و دل شکسته کـی چنگ زند به موی تو

ســوی من آ خـــــاک بـــــدم، ذره نــــاپــاک بدم

کل شـــدمی، گل شـدمی از سر لطف کوی تو

سوی من آ، ســـوی من آ، نــور بنه به قلب من

نـــور تــو آن شـراب من، قلب من آن سبوی تو

سوی من آ، سوی مــن آ، آه چه گفته ام به تو

غرق توام، هستی من یکسره های و هوی تو

«سوی من آی» گـــــفــته ام در طلب حضور تو

غــــافــل از آن شعور تو، روی من است روی تو

روی من است روی تو، کوی من است کوی تو

قــــطــــــره اشــک من ز تو، گریه من وضوی تو

عـــشـق چو در دلم تپید از نفست زنده شدم

عطْش به جـان من زدی، تشنه به آب جوی تو

سروش عازمی خواه

آشنايی با فرادرمانی

2008-04-24T21:19:00.003+04:30

فرادرماني شاخه‌ای از درمانهاي مكمل می‌باشد و ماهيتي كاملاً عرفاني دارد. در اين شاخه‌ی درماني، بيمار توسط فرادرمانگر به شبكه شعور كيهانی (شبكه آگاهی و هوشمندی حاكم بر جهان هستي، روح القدس) متصل شده و ضمن ارايه اطلاعاتی از نحوه اتصال خود، از طريق گرم شدن، سرد شدن، درد گرفتن، تير كشيدن، ضربان زدن، تشنج و... اعضاي معيوب و تنش‌دار بدن او مشخص شده و با حذف علايم، روند درمان آغاز می‌شود.

نام فرادرماني از آنجا بر روي اين شاخه گذارده شده است كه از نوعی نگرش به نام فراكل نگري ناشي شده است. در اين نگرش به انسان، به وسعت و عظمت جهان هستي نگاه می‌شود نه صرفاً مشتي گوشت و پوست و استخوان.

جهان انسان شد و انسان جهاني
از اين پـاكيــزه تـر نـبود كــلامــي

در این نگرش، انسان مجموعه‌ای است از جسم، روان، ذهن و کالبدهای متعدد دیگر، مبدل‌های انرژی مختلف (چاکراها) کانال‌های محدود و مسدود انرژی (کانال‌های مطروحه در طب سوزنی)، حوزه‌های مختلف انرژی پولاریتی بدن، حوزه‌ی بیوپلاسما، شعور سلولی، فرکانس مولکولی... و بی‌نهایت اجزای تشکیل دهنده‌ی ناشناخته‌ی دیگر.

در این مکتب عرفانی برای درمان انسان، به همه‌ی اجزای وجودی او توجه شده و کل وجود، به طور همزمان در ارتباط با شبکه شعور کیهانی قرار می‌گیرد تا با صلاحدید و هوشمندی آن، نسبت به رفع اختلال در اجزای مختلف، کارهای فرادرمانی لازم، توسط شبکه روی بیمار صورت گرفته و مراحل درمان را طی کند.

بنابراین، از این دیدگاه، براي درمان همه نوع بيماري می‌توان از اتصال به شبکه شعور کیهانی كمك گرفت و فرادرمانگر اجازه ندارد که هیچ نوع از انواع بیماری‌ها را غیرقابل علاج بداند، زيرا برای شعور و هوشمندی کیهانی هر نوع اصلاح و رفع هر اختلالی در بدن امکان‌پذیر می‌باشد.

توضیح اینکه شبكه شعور كيهاني، مجموعه هوش و خرد و يا آگاهي حاكم بر جهان هستي است كه به آن آگاهي نيز گفته می‌شود و یکی از سه عنصر موجود در جهان هستی می‌باشد. نظر به اينكه آگاهي نه ماده است و نه انرژي، بنابراين بعد زمان و مكان بر آن نيز حاكم نبوده و درمان به كمك اين شبكه از راه دور و نزديك امكان‌پذير است. همچنين فاقد كميت بوده و قابل اندازه‌گيري نيست و همان گونه كه ذكر شد، فقط با ايجاد انگيزش‌هايي در بدن بيمار، نقطه‌ی اثر آن آشكار می‌شود. بنابراين، درمانگر نمی‌تواند از بابت قدرت آن، چيزي را به خود نسبت دهد.

سه عنصر تشکیل دهنده جهان هستی عبارتند از: ماده، انرژی و آگاهی.

نکته‌ی مهم در این مکتب این است که بر خلاف خیلی از روش‌ها، درمان توسط درمانگر انجام نشده بلکه از طریق اتصال به شبکه شعور کیهانی صورت می‌گیرد و درمانگر صرفاً نقش یک واسطه را بازی می‌کند تا حلقه‌ای به نام حلقه‌ی وحدت - حبل الله (که حلقه‌ی بسیار هوشمندی می‌باشد؛) تشکیل شود. سعدی در مورد این حلقه چنین می‌گوید:

سلسله‌ی موی دوسـت، حلقه‌ی دام بلاســت هرکه در این حلقه نیست، فارغ از این ماجراست

شرط اساسی برای نتیجه گرفتن از فرادرمانی، حضور بی‌طرفانه در این حلقه می‌باشد، درست مانند یک شاهد و نظاره‌گر و نیازی به داشتن اعتقاد و ایمان نیست و خارج بودن از این حلقه نیز، به معنی محروم بودن از فیض این حلقه می‌باشد.
با توضیح فوق مشخص می‌شود که فرادرمانی به انرژی و مهارت درمانگر بستگی نداشته و نیازی به داشتن استعداد و قدرت و انرژی خاصی نمی‌باشد، بلکه درمان، توسط هوشی بسیار برتر هدایت می‌شود و قابلیت‌های فردی تاثیری در انجام آن ندارد. در نتیجه، فرادرمانگر نیز دچار هیچ نوع عارضه‌ای مانند خستگی و تحلیل جسمی نمی‌شود و نیازی به جبران انرژی از طبیعت و غیره را نخواهد داشت. .

در این مکتب، فرد از تمام توانایی‌ها و قابلیت‌های فردی کاملاً خلع سلاح شده و بدون داشتن هیچ گونه وسیله و روشی که بتواند آن را به خود نسبت دهد، اقدام به درمانگری می‌نماید و در این راستا برای درمان و درمانگری از هیچ نوع تمرکز، تصور و تخیل، ذکر و مانترا، ترسیم سمبل، تلقین و روش‌های خود هیپنوتیزم و... استفاده نمی‌شود.

همچنین در این مکتب اعتقاد بر این است که انسان در این رابطه می‌تواند از توانمندی‌های معنوی بسیار زیادی برخوردار باشد که توان فرادرمانگری یکی از آن‌ها است و از این اتصال می‌توان در شناخت گنج‌های درونی بهره برداری نموده و به روشن بینی (که به معنای روشن دیدن و اشراق، رسیدن به وضوح، فهم و درک روشن از جهان هستی می‌باشد،) رسیده و زمینه‌ی ارتقاء روح فردی و جمعی جامعه را فراهم نماید و این خود می‌تواند باعث اعتلای انسان شده و از درد و رنج او بکاهد. زیرا درد و بیماری شایسته‌ی انسان، (همان اشرف مخلوقاتی که خداوند برای خلق او به خود تبریک گفت،) نیست و تلاش برای رهایی از درد و رنج و خفت و خواری، نه تنها کارمایی(عکس العمل منفی) برای او به وجود نمی‌آورد، بلکه جزء رسالت انسان نیز می‌باشد؛ خصوصاً این که علت برخی از دردها و بیماری‌ها صرفاً ناشی از طرز فکر و بینش‌های غلط او می‌باشد.

درمان به عنوان یک روش عرفانی، در راه رسانیدن درمانگر به اهداف زیر، مورد استفاده قرار می‌گیرد:

* شناسایی و آشنایی عملی با هوشمندی و شعور الهی،
* شناختن گنج درون و رسیدن به دانش کمال،
* رهایی از گرفتاری در خویشتن،
* خدمت به خلق و آشنایی با عبادت عملی و امکان تحقق بخشیدن به آن.

فرادرمانی برای بیمار نیز به عنوان یک حرکت عرفانی برای متحول نمودن او به کار گرفته می‌شود. زیرا، در این مکتب شفای جسم بدون تحولات مثبت درونی، فاقد ارزشهای لازم می‌باشد و اتصال بیمار به شبکه شعور الهی، توجه او را به منبعی هوشمند جلب نموده و او را به حقیقتی شگرف آشنا می‌کند که به دنبال آن، زمینه‌ی ایجاد تحولات درونی او را فراهم می‌سازد.

ساقیا بده جامـی، زان شراب روحانـی تا دمی بیاسایم، زین حجاب جسمانی

(شیخ بهایی)

نکته‌ی خیلی مهم: سن، جنسیت، ملیت، میزان تحصیلات، مطالعات، تعالیم و تجارب عرفانی و فکری، استعداد و لیاقتهای فردی و... همچنین نحوه و نوع تغذیه، ورزش، ریاضت و... در کار با شبکه شعور کیهانی هیچ گونه تاثیری ندارند. زیرا، این اتصال و برخورداری از مدد آن، فیض و رحمت عام الهی بوده که بدون استثنا شامل حال همه‌ی انسان‌ها می‌باشد.

بیا که دوش به مستی، سروش عالم غیب

نویـد داد که عـام است،‌ فیــض رحـمــت او

حافظ

راز

2008-04-03T23:00:00.006+04:30

در این دنیا راز بزرگی وجود دارد که ما از آن غافلیم و بخاطر غفلت از آن عمر خود را به تباهی میدهیم. آن راز بزرگ چیزی نیست جز اینکه ما خود، دنیای خود را خلق می کنیم. وقایعی که برای ما اتفاق می افتند، چیزی جز علایق و خواسته های قلبی ما نیستند که توسط جهان هستی اجابت شده و زندگی کنونی ما را شکل داده اند. ما هر چیزی را که تصور میکنم، جذب می کنیم. این یک قانون اساسی در زندگی است. تصور ما از زندگی، چه خوب و چه بد، به سوی ما می آید.

به همین سبب هم بوده که خداوند متعال فرمود "روزی شما تضمین شده است". به این معنی که کسی در این جهان بی روزی نمی ماند؛ چرا که هر کسی خود، روزی خود را به سمت خود جذب می کند. و از آنجا که کسی نیست که نخواهد روزی بخورد و همه محتاجند، روزی به سمت همه انسان ها گسیل می شود؛ اما هر کس بنا به ذهنیت و تصوری که جذب کرده است.

مشکل ما فقر و کمبود امکانات نیست، بلکه مشکل ما قفل ذهنی است. یک فرد فقیر از آن رو فقیر است که گرفتار قفل ذهنی خود است. او تصور می کند که روزی او، همین مقدار اندک است و بیشتر و بهتر از آن در ذهنش نمی گنجد. از ته دل نمی تواند خود را ببیند که اوضاع زندگی اش جز این است. اما فردی که در خانواده ثروتمند به دنیا آمده، از آن رو که جز بهره مندی و ثروت چیز دیگری ندیده، تصوراتش نسبت به زندگی به همین صورت شکل گرفته است و جهانی که او به سمت خود جذب می کند، جهان برخورداری است.

از اینجا مشخص می شود که چقدر بخل و حسادت ناپسند است. در جهانی که همه چیز برای همه خلایق مهیاست و هرکس بنا به چیزهایی که جذب می کند، بهره مند می شود، حسادت عین بی خردی است.

حسود، حسادت می کند و می گوید چرا من ندارم؟ من که شایستگی ام بیشتر است. چرا خداوند به فلان شخص داده و به من نمی دهد؟ او با ارسال تشعشعات منفی، هم خود در فاز منفی است و هم بر زندگی فرد مورد حسادت تاثیر منفی می گذارد. در صورتی که نمی داند خودش هم چیزی را برداشت می کند که قبلا در ذهنش کاشته است.

بنابراین یکی از حسرت های قیامت، مکشوف شدن این راز برای انسان، و دیدن کردارش در دنیا است.

برای بهره مندی از این راز می بایست همواره در فاز مثبت زندگی کرد. به آروزها و خواسته ها نظر کرد. از وضع موجود لذت برد و بخاطر مواهب خدادادی که اکنون در اختیار ماست، شکر گذار بود. می بایست تصورات خود را تغییر داد.

در اینجا سوالی پدید می آید و آن این است که چرا تاکنون از این راز بی اطلاع بودیم؟ جواب این است که غفلت ما از این امر، به واسطه وسوسه شیطان است تا ما را به مهلکه حرص و آز بیفکند و اخلاق شکر گذاران را از ما بگیرد.

با درک این راز به این نکته پی می بریم که مواهبی که به ما می رسد، ناشی از ذهنیت ماست که توسط جهان هستی پاسخ داده شده است. لذا باقی افراد و عوامل، وسیله بوده اند و جز از خالق این نظام و سیستم و کسی که آن را تابع ما قرار داد، نباید از کس دیگری سپاس گذار بود.

مشکل اینجاست که ما تنها عادت کرده ایم، مفاهیم تیپیکال را از جمله ها برداشت کنیم و به دلیل قفل ذهنی ایجاد شده از زمان کودکی تا به حال و تاثیر نظام آموزش و پرورش و والدین و ... نمی توانیم مقصود راه گشا را از این آموزه ها برداشت کنیم. البته در این میان، عمل وسوسه شیطان را که می خواهد همه چیز را به گونه دیگری جلوه دهد، نباید نادیده گرفت.

گرگ با اسانس پروانه

2006-07-16T14:57:00.000+03:30

گرگ سنگين، تيره اما دلپذير، موجب وجدان درد.
پروانه سبك، زيبا، خوب، واقعا خوب، زيادي خوب، موجب آه و ناله نفسانه.
گرگ با اسانس پروانه، سنگين با طعم سبك، دلپذير، نه موجب درد است؛ نه آه و ناله
هم مفرح جان است و هم آسودگي خيال. آيا كسي را ياراي نخواستن آن هست؟

نظريه گونه‌هاي حيات مادي

2006-04-14T21:10:00.000+03:30

هزاران سال است به كه بر روي يك سياره خاكي، برگرد يك ستاره پيش پا افتاده در گوشه‌اي از كهكشان راه شيري، در جهاني كه تا كنون فكر ميكنيم، مليون‌ها سال نوري وسعت دارد، سكني گزيده‌ايم. شرايط جوي، شيميايي، فيزيكي سطح اين سياره به گونه است كه آنرا براي تشكيل مواد آلي مناسب كرده است. و بر روي اين سياره مليون‌ها گونه مختلف از موجودات آلي به حيات خود ادامه مي‌دهند. ما انسان‌ها نيز يكي از همين گونه‌هاي آلي ساكن بر روي اين سياره هستيم.
آدمي همواره جهان را به محيط پيرامون خود خلاصه مي‌كند. روزگاري زمين زير پا و آسمان فراز سر خود را كل جهان مي‌پنداشت. درباره طرز تلقي ما از حيات نيز همين كوته نظري روي داده است. امروزه حيات را تنها در حيات آلي خلاصه مي‌بينيم. چرا كه غير از موجودات آلي سطح سياره خود، قادر به درك حيات فارق از كربن و اكسيژن نبوده‌ايم.
تا به امروز، شناخته‌هاي ما نشان مي‌دهد، كه تنها مكاني كه در جهان مي‌تواند پذيراي حيات مادي باشد، زمين است. اما شايد بتوان به موضوع از زاويه ديگري نيز نگاه كرد. حيات آلي بر روي زمين به وجود آمده، چرا كه شايد تنها اين گونه از حيات، مي‌تواند بر روي اين سياره زندگي كند.
به طور مثال موجودات گازي، پلاسمايي، نوتروني، ضدماده و امثالهم، هيچگاه نمي‌توانند بر روي زمين زندگي كنند. همانگونه كه موجودات آلي توان زندگي در خورشيد را ندارند. اما مي‌توان تصور كرد كه گونه‌هاي بسياري از اين دست موجودات، بر روي ستارگان معمولي و يا نوتروني زندگي مي‌كنند.
اصولا درك و شناخت ساير گونه‌هاي حيات مادي، براي هر يك از گونه‌ها غير ممكن و يا مشكل است. به طور مثال، تا زماني كه موجودات متشكل از انرژي، خود را به صورت مادي به ما ننمايند، ما از وجود آنها بي‌خبريم. موجودات پلاسمايي چون تنها توانايي درك درست صورت‌هاي پلاسمايي را دارند، حتي اگر با سفينه‌اي سوزان از زمين گذر كنند، از درك موجودات آلي عاجزند. ما حتي از وجود حيات در بسياري اشياء مادي اطراف خود بي‌خبريم، چرا كه براي شناسايي جهان پيرامون تنها به پنج حس خود اكتفا كرده‌ايم، كه از شناسايي بسياري از وقايع پيرامون، عاجز است.

با سپاس از دوست خوبي كه گفتگويش الهام بخش من بود.
نظريه گونه‌هاي مادي، توسط خودم در 12 آپريل 2006 ارائه شده است.

2006-04-14T17:07:00.000+03:30

كند و كاو در روابط، بيش از آنكه از شوق به دانستن نشأت گرفته باشد، از عشق ما به طاغوت ورزي حكايت دارد. چند و چون در جهان، كه اين روزها علم ناميده شده، را پاياني نيست. اگر هدف، رسيدن به كمال بود، با تكيه بر خالق، رسيدن به سر منزل مقصود به سادگي ميسر بود. اما راه، انديشه و دانش پيشرفته پدرانمان را به گوشه‌اي افكنديم، استكبار ورزي پيشه كرديم و به حد نازلي از آنچه علمش خوانيم دل خوش داشتيم.
تا آنكه استكبار، سلطه طلبي مان، ما را به جزء نگري كشاند. جزء نگري آفت امروز انديشه، هستي و وجود ماست. ريشه بحران‌هاي امروز ماست. مرزهاي هستي به قدري بيكران است، كه در اين وقت اندك حيات، تنها كاري از ما بر مي‌آيد، تنها تماشا و تحسين است.

2006-03-30T14:57:00.000+03:30

تو اتوبان كاشان يك ساعت تموم، يك هوايي شده بود تماشايي، مه همه اتوبان رو مه گرفته بود بارون با شدت مي‌اومد ما هم 140 تا ميرفتيم، هيچيم ديده نمي‌شد! ديد فقط 10 متر! بعد كسوف خيلي حال داد، خلاصه هوا جون ميداد واسه مردن :D
از ششم فروردين، مقارنه زهره و ماه در برج حوت باعث بارندگي و تغيير هوا شده.

René Guénon

2006-03-21T00:10:00.000+03:30

چندي است كه به مطالعه و تفكر در يكي آثار تفكر برانگيز رنه گنون،‌ با عنوان «سيطره كميت و علائم آخرالزمان» مشغول هستم. بر آن شدم تا زندگي‌نامه مختصري از وي را در اينجا بياورم. مطالعه اين اثر،‌كه در نظرم شاهكاري آمده است، را به همه دوستان اهل انديشه توصيه مي‌كنم.

رنه گنون René Guénon متفكر دينى و محقق سنت گراى پرآوازه فرانسوى در سال ۱۸۸۶ در شهر بلوئا (BLOIS) زاده شد. پدرش معمار بود. تحصيلات اوليه اش را در زادگاهش سپرى كرد. در ۱۹۰۴ به پاريس رفت و به مطالعه در حوزه رياضيات و سپس فلسفه پرداخت. در جوانى جذب چندين انجمن نهان گرا (Occultist)شد و با كسانى چون لئون شامپرنو آشنا شد كه با تصوف و عرفان اسلامى آشنايى داشت. گنون پس از آشنايى بيشتر با آموزه هاى شرقى ، محافل نهان گراى پاريس را ترك گفت. در ۱۹۱۲ به اسلام مشرف شد اما ارتباط خود را با جريان هاى فكرى در پاريس قطع نكرد از آن جمله ملاقاتهايى با شخصيت هاى معروفى مانند ژاك مارتين و رنه گروسه و ديگران داشت. در ۱۹۲۱ نخستين كتابش به نام مقدمه اى عمومى بر مطالعه عقايد هندو را كه نقطه عطفى در پژوهش هاى مربوط به آموزه هاى شرقى در غرب محسوب مى شود منتشر ساخت. در ۱۹۳۰ پس از مرگ همسر فرانسوى اش ، رهسپار مصر شد وتا پايان عمرش به عنوان مسلمان و با نام شيخ عبدالواحد يحيى در قاهره ماند.در آنجا با زنى مصرى ازدواج كرد و صاحب دو دختر و دو پسر شد. او با مراجع برجسته مسلمان مصر ارتباط نزديكى داشت، از آن جمله با شيخ عبدالحليم محمود كه بعدها به شيخ الازهر معروف شد. گنون همچنين با محققان و مراجع سنت گراى سراسر جهان از قبيل آناندا كوماراسو آمى ، ماركو پاليس، لئوپلدزيگلر و تيتوس بوركهارت مكاتبات بسيار داشت.
بسيار ى از غربيانى هم كه در جست وجوى تعاليم سنتى و همچون او در پى احياى سنت بودند به ملاقاتش مى آمدند.
در ميان اين گروه، فريتيوف شوآن برجسته ترين بود و تا پايان عمر گنون با او ارتباط ومكاتبه داشت. گنون در شب ۷ ژانويه ۱۹۵۱ پس از طى يك دوره بيمارى، درگذشت و مطابق شعائر اسلامى در يكى از قبرستانهاى اطراف قاهره به خاك سپرده شد. گنون درقاهره به كار فكرى كه در فرانسه آغاز كرده بود ادامه داد وكتابها ومقالات فراوانى به رشته تحرير درآورد. اين نوشته ها شامل بيست ونه كتاب وحدود ۵۰۰ مقاله در حوزه هاى دين، متافيزيك، علوم سنتى ، رمزپردازى و هنر مقدس ، نهان گرايى ، باطن گرايى(esotericism) و نقد دنياى مدرن است. مجموع آثار گنون را مى توان به چندين مقوله بخش بندى كرد هرچند، به علت سرشت سنتى انديشه اش، يك ارتباط و پيوند درونى ميان آثار گوناگون او وجود دارد. كتاب مقدمه اى عمومى بر مطالعه عقايد هندو صرفاً اولين اثرى از او نبود كه به چاپ رسيد، اين اثر مقدمه اى عمومى بود بر همه موضوعات عمده و اصلى نوشته هايش از جمله شرح وبيان او راجع به سنت، نقادى دنياى مدرن و بحث اش درباره آموزه هاى شرقى كه مبتنى بر وجوه متافيزيكى تعاليمش است.

شمارى ازكتابهاى گنون به طور خاص تر به نقادى دنياى مدرن و به بحث درباره معنا و اهميت سنت هاى شرقى در جريان كشف مجدد سنت در غرب اختصاص دارد. اين آثار عبارتند از شرق و غرب (۱۹۲۴)، بحران دنياى متجدد (،۱۹۲۷ ترجمه فارسى ۱۳۴۹) و سيطره كميت و علايم آخرالزمان (،۱۹۴۵ ترجمه فارسى۱۳۶۱). گروهى از كتابهايش به پژوهش درباره باطن گرايى و نيز نقد وبررسى نهان گرايى و «معنويت گرايى»هاى غيراصيل مى پردازند. اين آثار بدين قرارند: نكاتى درباره رازآموزى (۱۹۴۶)، تئوسوفى يا حكمت الهى تاريخ يك دين دروغين (۱۹۲۱)، اشتباه مكتب احضار روح (۱۹۲۳)، و رازآموزى و كسب مقام معنوى (۱۹۵۲).
اين آثار هم به متافيزيك و آموزه هاى شرقى مى پردازند: انسان و صيرورت او در نظر ودانتا (۱۹۲۵)، متافيزيك شرقى (۱۹۳۹)، معناى رمزى صليب (۱۹۳۱)، مراتب متعدد وجود (۱۹۳۲).
گنون همچنين آثارى در باب علوم سنتى و مدرن از منظر سنتى به رشته تحرير درآورد از قبيل سه عالم بزرگ (۱۹۴۶)، اصول حساب جامعه (۱۹۴۶) و مجموعه مقالاتى كه پس از مرگش منتشر شد، رمزهاى بنيادين علم مقدس (۱۹۶۲). افزون بر اين، گنون به ابعاد اجتماعى و سياسى سنت نيز پرداخته است با آثارى چون دين و دولت يا حجيت معنوى و قدرت دنيوى (۱۹۲۹) و سلطان جهان (۱۹۲۷). كتاب اخير كه به بحث درباره مركز متعالى سنت در اين جهان مى پردازد، همچنان بحث انگيزترين و معمايى ترين كتاب گنون براى متفكرين سنت گراى بعدى است.
گنون در بحث از سنتهاى گوناگون، عمدتاً بر شرق متمركز مى شود و بويژه به آيين هندو، آيين تائو (يا دائو) و اسلام. هر چند، درباره آيين بودا تقريباً سخنى نمى گويد و فقط بعدهاست كه كيفيت سنتى آن را تا حدودى تأييد مى كند. سنت مسيحى نيز مورد توجه او بوده و كتابهايى به آن اختصاص داده است از آن جمله: نكاتى درباره باطن گرايى مسيحى (۱۹۵۴)، تعاليم باطنى دانته (۱۹۲۵) و سنت برنار (۱۹۲۹). دكتر سيدحسين نصر در نوشته اى انگليسى راجع به گنون كه يكى از منابع مقاله حاضر است مى گويد تأثير گنون در طول دهه ها استمرار و گسترش يافته است. مشخصه آثار وى عبارتند از تأكيد بر سنت، كليت و نگاه عام، راست كيشى (orthodoxy) و پرداختن به امور ذاتى و اساسى. گنون ناگهان در صحنه فكرى و فرهنگى اروپا ظاهر شد و باجديت عقلى و شورو حميتى كم نظير سعى كرد همه «ايسم ها»ى رايج در تفكر مدرن را از راسيوناليسم گرفته تا اگزيستانسياليسم به كلى از ميان بردارد. او معتقد بود كه براى مطرح ساختن حقيقت سنت مى بايست همه آن طرحها و الگوهاى مفهومى كه ذهن بشر غربى را از پايان سده هاى ميانه اشغال كرده و مانع از فهم او از حقايق جاودان سنت شده است يكسره پاك كند. گنون در تقابل با نسبيت گرايى عصر، اين حقايق را اصول يك طبيعت الهى و مقدس مى دانست كه تمدنهاى بزرگ شرق و غرب، از آن جمله شرق دور، هندو، اسلامى و تمدنهاى مسيحى سنتى از آن سرچشمه گرفته است. در نزد گنون سنت نه به عرف و عادت بلكه به حقايقى اشاره دارد كه ريشه در واقعيت غايى وعالم روحانى دارند و به مظاهر و تجليات اين حقايق كه از طريق وحى در دسترس مردم قرار مى گيرند، وحى اى كه در قلب همه اديان جاى دارد. گنون بين ابعاد باطنى و بيرونى سنت تمايز مى نهد و بر ضرورت وجود هر دو بعد تأكيدمى ورزد. او همچنين بين عقل عرفى (reason) و عقل شهودى (intellect) فرق مى گذارد و محوريت عقل شهودى محض را كه در نزد او عملاً معادل با معنويت (Spirituality) است مورد تأكيد قرار مى دهد. به علاوه ، گنون بر طبيعت كلى و فراگير حقيقت سنتى كه در قلب اديان متعدد جهان قرار دارد تأكيدمى كند. او پيوسته به وحدت درونى حقيقت و صور سنتى اشاره مى كند. اين امور در تقابل با دنياى مدرن كه مبتنى بر ناديده گرفتن اصول سنت است قرار دارند. گنون همچنين بر اهميت راست كيشى اصرار مى ورزد و آن را محدود به عالم باطن نمى كند. براى او سنت و راست كيشى از هم جدانشدنى هستند. پيام گنون نه تنها مبتنى بر فهم نظرى سنت است بلكه بر ضرورت زيستن به شيوه سنتى نيز استوار است. به ديد او بدون زيستن به شيوه سنتى هيچ حقيقت متافيزيكى حتى اگر به صورت نظرى فهميده شود اثرگذار نخواهد بود. به تعبير دكتر نصر، گنون بر آن بود كه در بيرون از سنت و راست كيشى هيچ تحقق معنوى امكانپذير نيست. بدون سنت اصيل نمى توان به كمال روحانى نائل شد.
گنون همچنين دلمشغول ذات و گوهر آموزه ها و انگاره ها و نمادها بود. نوشته هاى او نورى نافذ مى افكنند بر آموزه ها و عقايد و رمزهايى كه در غرب در نتيجه فقدان معرفت متافيزيكى، مبهم و بى معنا شده اند. او بار ديگر به مفاهيم و نمادهاى سنتى اى كه معنايشان را تا حدود زيادى در غرب از رنسانس به بعد از دست داده بودند معنا بخشيد. به علاوه او براى اولين بار تعاليم اساسى و گوهرين سنتهاى شرقى را به نحوى اصيل به غرب معرفى كرد و معرفى او مورد پذيرش مراجع زنده اين سنتها قرار گرفت. گنون همچنين در پى آن بود كه سنت را در غرب در پرتو حقيقت متافيزيكى احيا كند و راههايى براى مقابله با خطاها و كژيهاى دنياى مدرن بگشايد.
دكتر نصر كه در دوران تحصيل فيزيك در MIT (مؤسسه تكنولوژى ماساچوست) آمريكا دچار ترديدهاى فكرى شده بود و به تعبير خودش با مطالعه آثار گنون به حقيقت وصول يافت و خود يكى از متفكرين سنت گرا محسوب مى شود در پايان نوشته اش مى نويسد: گنون را بايد اولين شارح و مفسر مكتب سنت گرايى در غرب شمرد مكتبى كه با حكمت خالده يا جاودان (Perenial Philosophy) يكى تلقى مى شود . كار او را در احياى تعاليم سنتى در غرب ، كسانى چون كوماراسوآمى و شوآن دنبال كردند. افزون براين ، تأثير گنون از مكتب سنت گرايى فراتر رفته و به دين پژوهان و متألهان و فيلسوفان بسيارى هم رسيده است بدون آنكه آنان تصديق كنند كه برخى از آموزه ها و تعاليمش را اقتباس كرده اند.
سيطره كميت: گنون در كتاب سيطره كميت و علائم آخرالزمان به نقد جريان هاى مختلف دنياى مدرن از قبيل اومانيسم، فردگرايى، ماترياليسم، راسيوناليسم يا مذهب اصالت عقل ومذهب اصالت علم يا علم پرستى مى پردازد و بنيان آنها و نيز افسار گسيختگى هاى اخلاقى و وقوع جنگ هاى ويرانگر و رواج معنويت گرايى هاى كم مايه را ستيز با سنت اصيل وسيطره كميت در برابر كيفيت مى داند. نقد او از مؤلفه ها و جريان هاى دنياى مدرن بسيار اساسى و بنيادين است و به تعبير مارتين لينگز كه خود از متفكرين سنت گرا و شيفته آثار وافكارگنون است بيش از حد در جهت عكس پيش رفته است. ما در اينجا به دو مورد از نقدهاى گنون اشاره مى كنيم: نقد مفهوم «زندگى روزمره و عادى» و نقد «جريان انحطاط پول».
گنون در نقد اول مى گويد: گرايش به مذهب مادى، چه علنى و نظرى و چه «عملى » صرف، در كل ساختمان «روانى وجسمانى » بشر دگرگونى واقعى و بسيار مهمى را موجب مى شود. درك اين مطلب آسان است و كافى است به پيرامون خود نظر كنيم تا ببينيم كه بشر مدرن چگونه در برابر هرنوع اثرى جز آنچه به حواس او در مى آيد حقيقتاً نفوذناپذير شده است … تصور آنچه عموماً «زندگانى عادى » يا «زندگانى روزمره» مى نامند نيز از همين جا ناشى مى شود و منظور از اين زندگانى ، در حقيقت و در وهله اول ، امرى است كه از هرنوع خصيصه مقدس و آيينى يا رمزى تهيه شده و فقط آنچه صرفاً بشرى باشد مى تواند در آن دخالت كند. به علاوه عنوان «زندگانى روزمره يا عادى» اين نكته را نيز متضمن است كه هرچه مافوق چنين بينشى باشد اگر هم علناً آن را منكر نشوند دست كم آن را جزو قلمرو امور «فوق العاده» يعنى امور استثنايى و عجيب و غيرعادى به حساب مى آورند. بدين ترتيب، در چنين حياتى، نظام عادى و طبيعى عكس آن چيزى است كه در تمدنهاى كاملاً سنتى عارى از هر گونه ديد غيرسنتى تصور مى شود و اين وضع معكوس منطقاً به بى خبرى از نظام «فوق بشرى» و يانفى كامل آن مى انجامد.
گنون فلسفه جديد را هم برهمين مبنا نقد مى كند و آن را جلوه اى از روحيه عمومى به شمار مى آورد: «فلسفه جديد كه روى هم رفته و پيش از هرچيز فقط بيان «مدون ومنظم » روحيه عمومى است و بيش از آنكه به نوبه خود و تاحدى در برابر اين روحيه از خود واكنش نشان دهد، به موازات اين مسير حركت كرده و مى كند. اين وضع باستايش دكارت از عقل سليم يا عقل معاش آغازشد.
انحطاط پول: گنون مى گويد كه پول در اصل و در ساليان دراز، خصيصه اى كاملاً متفاوت و ارزشى واقعاً كيفى داشت ولى درك اين موضوع امروزه براى خيلى از مردم بسياردشوار است. فى المثل سكه هاى قديم نقشى صرفاً مادى و اقتصادى و مبادله اى نداشت و نقش هايى كه برروى آنها حك مى شد بيانگر ارزش هاى سنتى و قومى و نظاير آنها بود. با سيطره كميت انديشى و سنت ستيزى در دنياى متجدد پول هم امرى صرفاً كمى به حساب آمد. گنون در اين باره مى نويسد: بارى، سرنوشت پول همان است كه عموماً براى امور ديگرى كه به نحوى در هستى آدمى نقشى ايفا مى كنند اتفاق افتاده است. يعنى كم كم هرگونه خصلت «مقدس» يا سنتى خود را ازدست داده اند و بدين ترتيب، هستى بشر نيز به صورت كاملاً غيرسنتى درآمده و سرانجام به حضيض ذلت و دنائت «زندگانى عادى» به صورتى كه امروز ديده مى شود فروافتاده است... درواقع مردم به جايى رسيده اند كه ديگر نمى توانند تصوركنند كه پول ممكن است چيزديگرى جز تجسم كميت بحت و بسيط باشد... در صنعت جديد و همه امورى كه به آن مربوط است نيز اين واقعيت به چشم مى خورد.
اما گنون آينده را تيره نمى بيند. در پايان كتاب بحران دنياى متجدد مى نويسد: «اغتشاش و نابسامانى، خطا و ظلمت فقط به ظاهر و براى مدتى گذران و ناپايدار مى تواند فائق آيد... و سرانجام هيچ چيز برتر و بالاتر از حقيقت نخواهدبود. شعار آنان بايد همان باشد كه در روزگاران كهن برخى آشنايان با اسرارمعنوى در غرب داشتند Vincit omnia veritas «حق بر همه چيز غالب مى شود.»

روزنامه ايران -2909

2006-01-29T10:36:00.000+03:30

احتمالا بسياري از شما به اين فلش جالب برخورده باشيد: در سايت طراح آن آمده كه اين فلش از الگوريتم‌هاي پيچيده ذهني بهره مي‌گيرد!
حال مي‌خواهم براي شما پرده از راز اين فلش بردارم. نفس‌هايتان را در سينه حبس كنيد و آماده خواندن ادامه اين مطلب شويد D:

خوب! اول اجازه بديد مراحل بازي را با هم بررسي كنيم:

يک عدد از 0 تا 99 را انتخاب نماييد.
مثلا: 56 و 13 و 7 را انتخاب ميكنيم.

در صورت تک رقمي بودن انتخابتان، يک صفر جلوي آن بگذاريد.
7 -----> 70
دو رقم را با هم جمع نماييد.
5+6=11
1+3=4
7+0=7

عدد جديد را از عدد قديم کم کنيد.
56-11=45
13-4=9
70-7=63

به پاسخ‌ها نگاه كنيد! چه وجه مشتركي دارند؟!
بله! درست حدس زديد! همگي مضربي از 9 هستند!
9*5=45
9*1=9
9*7=63

به شكل جلوي تمام اعداد مضرب 9 (9-18-27-36-45-54-63-72-81) نگاه كنيد!
شكل همه اعداد يكي است!

بر روي گوي آبي رنگ کليک نماييد.
چه شکلکي برايتان نمايش داده شد؟

2006-01-17T22:19:00.000+03:30

هيچ چيز به اندازه خدا واقعي نيست و ديگر هيچ.

2006-01-03T22:21:00.000+03:30

نگاهت هنوز همان است..
امروز آمدی
و دیدم که یاد آن روزها باقیست و در پسش سکوتی نهانی فریاد می کند.
گویی قرنها گذشته است
و
لبخندی تلخ و سکوتی گنگ و آنچه خدا بین قلبهایمان جاری کرد آخرین یادگاریست که نزد هم باقی می گذاریم.

از طرف يك دوست.

Ushuaïa TV

2005-12-10T09:06:00.000+03:30

چند صباحي است، كه به يك كانال تلويزيوني زيبا برخوردم، كه تو اين هياهوي رسانه‌اي نگاه كردنش واقعا به آدم آرامش ميده. كانال Ushuaïa TV، يك كانال فرانسوي زبان هست كه به همراه Odyssée و Histoire مجموعه كانال‌هاي مستند TF1 را تشكيل مي‌دهند. Ushuaïa TV از 14 مارچ 2005 آغاز به كار كرده و تصاوير مستند طبيعي واقعا زيبا و بي‌نظيري از همه جاي كره زمين، نشان مي‌دهد. خصوصا صبح‌ها (به وقت ايران)، فيلم‌هاي مستندش را با كه با آهنگ‌هاي تم NewAge پخش ميكنه، كه واقعا به آدم حال ميده!
اين كانال كه البته كارتي هم هست، رو ميتونيد در مجموعه پروايدر TPS هاتبرد پيدا كنيد.

مجموعه كانال‌هاي موضوعي TF1 فرانسه به قرار زير است: Eurosport, LCI, TV Breizh, Odyssée, Histoire, Ushuaïa TV, TF6, Série Club, TMC and TFOU

2005-12-08T12:14:00.000+03:30

جدول محاسبه برابري جمل كبير (ابجد) - وسيط - صغير براي استفاده در علم شريف جفر كه با اكسل برنامه نويسي كردم.
http://savefile.com/files.php?fid=7339180

2005-12-07T12:44:00.000+03:30

«غرقه» اسم پستر جديدي هست كه كار كردم. حس خاصي نسبت بهش دارم.در ضمن، به خاطر حفظ اثر مجبور شدم، واترمارك آدرس بلاگ را روي تصوير قرار بدهم. اين نوشته جزو كار نيست.

2005-12-04T09:26:00.000+03:30

1- در پس سكوت دره بي‌انتهاي خواسته‌هاي نارستني،
در بي انتهاي صخرا‌هاي تيز ناشناخته‌ها،
در پس دود و مه مذاب شرابي سال‌هال‌ عمرم،
در گرماگرم سوزان شعله‌هاي خواهش،
در پي سستي قدم‌گاه خاكستري،
در چشم‌انداز مغاكي دلهره‌افزا،
گزي ميبينم در پس حمايت سنگي دست اميد، به سويم كشيده..

2- تو اي پايان تنهايي، پناه آخر من باش
تو اين شب مرگي پاييز، بهار باور من باش

3- امروز صبح به يادت نبودم، اما چه مهربانانه، هديه‌ات به دست‌ام رسيد.
ممنون به خاطر راهنمايي ديروز و هديه امروز، اي بهترين دوست!

2005-12-02T21:12:00.000+03:30

- مدت‌هاست كه ديگرچيزي نمي‌نويسم. هر وقت ميخواهم مطلبي بنويسم، پيش خودم ميگم اين مطالب چيزهايي بديهي هستند ديگر چه نيازي به نوشتن آنها وجود داره..
چند سالي است دريافتم، اكثر مطالبي كه جماعت وبلاگ نويس، خصوصا اونهايي كه مطلب ادبي مي‌نويسند، در بلاگ‌هاشون منتشر ميكنند و به صورت شاعرانه جملات اون رو پر و بال مي‌دهند. چيزي جز سند كمي دايره مطالعات آنها نيست. اگر نگاهي جزيي به كتب پايه مديريت، روانشناسي و جامعه شناسي بياندازيم متوجه مي‌شويم بيشتر اين مطالب در نظريه‌هاي گوناگون تحليل شده است. البته اين رو هم بگم كه در مورد مطالب خود اين كتاب‌ها هم انتقادات بسياري وارد هست و دوستان بهتر است قبل از مطالعه، آشنايي كلي با مفاهيم و نقد فلسفه و تفكر غرب داشته باشند، تا بتوانند نقادانه به مطالعه اين مطالب بپردازند.
از همه مهمتر به دوستان خودم توصيه مي‌كنم حتما كتاب نهج البلاغه را مطالعه كنند. سال‌ها مطالعه كتب نويسندگان گوناگون اوقات زندگي‌ام را به خود اختصاص داد، اما چندي است كه با اين كتاب، تازه آشنا شدم... افسوس كه چرا سال‌ها پيش آن را درنيافته بودم... نهج البلاغه را ده‌ها بار بايد خواند، مطالعه و تفكر در مورد هر صفحه آن به اندازه مطالعه كتب چند صد صفحه‌اي، بر افكار و انديشه آدم تاثير گذاره.
- ديروز مجموعه شعرهاي شاهكار بينش پژوه را مي‌خواندم.. چقدر مفاهيم آن سطحي بود.. نمي‌دانم چرا بشر به بهانه قدمت راه‌حل‌هاي گذشته‌گان، آنها را كنار گذاشته و بر اشتباهات آدميان ده‌ها قرن پيش، پاي مي‌فشرد؟!!!
- چند روزي است سي دي، حامي، با عنوان هم گريه را گوش ميكنم.. صداي خواننده، آهنگسازي و تنظيم اش عاليه، اما بعضي شعرهاش چنگي به دل نمي‌زنه.. شايد به قول احسان من ديگه آدم سابق نيستم.
- ديشب مهماني محسن؛ آدمهاش، نگاه چشم‌هاي مستشون كه از لاي غبار دود غليظ سيگار برگشون به آدم زل زده بودند،.. امروز خيلي منو تو فكر فرو برده‌اند...

2005-11-30T23:51:00.000+03:30

وقتي نباشي؛ چه معنا دارد؟ وقتي كه نبودنت به بودنت طعنه زده...
وقتي نديدي، كه ديدنت، خيالي است در پس تار و پود پرده‌هاي خاكستري...
وقتي رسيدن به خواسته‌ها، نخواستن خواسته‌هاست...
رنگ بي‌رنگي، عشق بي عشقي، وقت بي‌وقتي، روياي بي رويايي، خواب بي‌خوابي، پارادكس عجيبي است اين مجال بودن...
مجال بودن، نسبتي است ميان دو بي انتها...
بسي شگفتي، كه دريافتم دو انتها يكيست...!

صنما با غم عشق تو چه تدبير کنم

2005-11-28T11:27:00.000+03:30

صـنـما با غم عشق تو چه تدبير کنم
تا بـه کي در غم تو ناله شبگير کنـم
دل ديوانه از آن شد که نصيحت شـنود
مـگرش هـم ز سر زلف تو زنجير کنم
آن چه در مدت هجر تو کشيدم هيهات
در يکي نامه محال است که تحرير کنم
با سر زلف تو مجـموع پريشاني خود
کو مجالي که سراسر همه تقرير کنـم
آن زمان کارزوي ديدن جانـم باشد
در نـظر نقش رخ خوب تو تصوير کنـم
گر بدانم که وصال تو بدين دسـت دهد
دين و دل را همه دربازم و توفير کنـم
دور شو از برم اي واعظ و بيهوده مگوي
مـن نه آنم که دگر گوش به تزوير کنم
نيسـت اميد صلاحي ز فساد حافـظ
چون که تقدير چنين است چه تدبير کنم

The paradox of our time

2005-11-27T00:24:00.000+03:30

The paradox of our time in history is that we have taller buildings, but shorter tempers; wider freeways, but narrower viewpoints. We spend more, but have less; we buy more, but enjoy it less. We have bigger houses and smaller families; more conveniences, but less time; we have more degrees, but less sense; more knowledge, but less judgment; more experts, but more problems; more medicine, but less wellness.

We drink too much, smoke too much, spend too recklessly, laugh too little, drive too fast, get too angry too quickly, stay up too late, get up too tired, read too seldom, watch TV too much, and pray too seldom.

We have multiplied our possessions, but reduced our values. We talk too much, love too seldom, and hate too often. We've learned how to make a living, but not a life; we've added years to life, not life to years. We've been all the way to the moon and back, but have trouble crossing the street to meet the new neighbor.

We've conquered outer space, but not inner space. We've done larger things, but not better things. We've cleaned up the air, but polluted the soul. We've split the atom, but not our prejudice.

We write more, but learn less. We plan more, but accomplish less. We've learned to rush, but not to wait. We build more computers to hold more information to produce more copies than ever, but have less communication.

These are the times of fast foods and slow digestion; tall men, and short character; steep profits, and shallow relationships.

These are the times of world peace, but domestic warfare; more leisure, but less fun; more kinds of food, but less nutrition.

These are days of two incomes, but more divorce; of fancier houses, but broken homes.

These are days of quick trips, disposable diapers, throw-away morality, one-night stands, overweight bodies, and pills that do everything from cheer to quiet, to kill.

It is a time when there is much in the show window and nothing in the stockroom; a time when technology can bring this letter to you, and a time when you can choose either to share this insight, or to just hit delete.

by George Carlin

2005-10-31T00:06:00.000+03:30

من که از آتش دل چون خم مي در جوشم
مـهر بر لب زده خون مي‌خورم و خاموشم
قـصد جان است طمع در لب جانان کردن
تو مرا بين که در اين کار به جان مي‌کوشم
مـن کي آزاد شوم از غم دل چون هر دم
هـندوي زلـف بتي حلقه کند در گوشم
حاش للـه که نيم معتقد طاعـت خويش
اين قدر هست که گه گه قدحي مي نوشم
هـسـت اميدم که عليرغم عدو روز جزا
فيض عـفوش ننـهد بار گنه بر دوشـم
پدرم روضـه رضوان به دو گندم بفروخـت
مـن چرا ملک جهان را به جوي نفروشم
خرقه پوشي من از غايت دين داري نيست
پرده‌اي بر سر صد عيب نهان مي‌پوشـم
من که خواهم که ننوشم بجز از راوق خم
چـه کـنـم گر سخن پير مغان ننيوشم
گر از اين دست زند مطرب مجلس ره عشق
شـعر حافـظ ببرد وقت سماع از هوشم

2005-10-25T14:17:00.000+03:30

خواهش ميكنم به من فكر نكن... وقتي به من فكر ميكني، توسن افكارت ذهن من رو درمي نورده...
دو روزه آرامش رو از من گرفتي، انقدر به من فكر نكن... خواهش ميكنم... نميتونم تمركز كنم... اين روزها به هيچ كاري نميرسم... ممنون.

30 گام براي آنكه مهندس بهتري باشيد.

2005-10-07T17:49:00.000+03:30

۱-از پشت ميز خود بيرون بياييد.
2-عناصر انساني را به خاطر داشته باشيد.
3-روابط عمومي خوبي داشته باشيد.
4-از كودكان بياموزيد.
5-به سخنان ديگران خوب گوش دهيد.
6-در يك جامعه بزرگتر زندگي كنيد.
7-نسبت به تكنولوژي، ديد اقتصادي داشته باشيد.
8-برنامه ريزي را كامل كنيد.
9-بياموزيد.
10-رهبري كنيد.
11-با مشتريان ارتباط برقرار كنيد.
12-در فعاليت هاي هنري شركت كنيد.
13-شعر بگوييد و داستان بنويسيد.
15-آموزش دهيد.
16-نرم افزار Excel و مجموعه Office را خوب بدانيد.
17-از سازش بپرهيزيد.
18-تجاري فكر كنيد و اقتصاد را فراموش نكنيد.
19-در تعطيلات از كاركنان براي صرف غذا دعوت كنيد.
20-راحت طلبي را كنار بگذاريد.
21-متخصصين هر كار را بشناسيد.
22-در هر كاري دستي داشته باشيد.
23-به جزييات توجه كنيد، اما نه به حدي كه ديد كلي (Total) را تحت الشعاع قرار دهد.
24-شبكه ارتباطي وسيع با مهندسان هم رشته خود برقرار كنيد.
25-به پرورش نسل بعد كمك كنيد.
26-در طبيعت عميق شويد.
27-به جوانان بيشتر از با تجربه ها اعتماد كنيد.
28-تئوري محدوديت‌ها (Theory Of Constraints) را كاملا فرا بگيريد. (بياييد پيش من تا خر فهمتون كنم!)
29-به شبيه سازي تسلط كافي داشته پيدا كنيد.
30-بيشتر از آنچه قول ميدهيد٬ ارائه دهيد.

2005-10-03T19:06:00.000+03:30

الان داره يك موزيك ويدئو ميزاره...

هنري كه هدفش تعالي جنبه اي از جنبه‌هاي بشري نباشد، نه نه نه! صبر كن! هنر، شعر، موسيقي و ... اصلا چيه؟! تا حالا به اين فكر كردي!؟ االبته شعر و موسيقي نو منظورم هست...
فكر ميكنم در بهترين و متافيزيكي ترين شكلش نزد خالق اثرش، چيزي بيش از خلوت خود با نفس خود نيست.

شعر گفتن براي شعر گفتن... نوشتن براي نوشتن... موسيقي براي موسيقي...
فكر ميكنم مبتذل‌تر از اين وجود نداشته باشه!

2005-09-16T19:44:00.001+04:30

- يك جور نوشتن هست به اسم ذهن آزاد. قلم به دست ميگيري، ذهنت رو از هر تمركزي تهي ميكني و بدون توجه به چيزي، سعي ميكني بنويسي... حتي به نوشتت فكر نميكني. بعد اگر خودت به مطالب و اشكالي كه كشيدي نگاه بندازي، براي خودت هم جالب و نو هست، چون از اعماق ضمير ناخوداگاهت سرچشمه گرفته، احساس‌هايي كه خودت از وجودشون بي‌خبر بودي...
- اين خودسانسوري بدجوري در ما نهادينه شده... هر كاري هم بكني انگار يه جاهايي پيش مياد كه نميتوني خودت باشي، يعني شرايط جامعه اجازه نميده.
- مي‌گفت، فكر ميكنند فقط راه خودشون بهترين راه هست، به نظرم اگر اينجوري فكر نميشد كه اين همه نظريه و راه خلق نميشد. بالاخره هركسي راه خودش رو صحيح ميدونه و به عقيده خودش پايبنده. اگر اينجور نبود، ديگه اسلام و مسيحيت و يهوديت و ايسم‌هاي قرن بيستمي‌اي شكل نمي‌گرفت. اصلا تو اين حرف يك جور پارادوكس وجود داره! اگر بگيم هيچ راه خاصي بهترين راه نيست، مسلما معتقد بودن به آن هم بهترين راه نيست! خودش خودش رو نقض ميكنه!
- امروز يك بنده خدايي يك چيز جالب تعريف ميكرد، ميگفت زمان پيغمبر (ص)، حضرت علي (ع) به جنگ رفته بودند، به منطقه ظهران ميرسند، يكي از ياران ميبينه كه حضرت علي (ع) دارند با نوك شمشير شن‌ها رو جابجا ميكنند، از حضرت مي‌پرسه: پي چيزي مي‌گرديد؟ جواب مي‌دهند: زير اين زمين نفت وجود داره!! مي‌پرسه: نفت چيست؟! حضرت جواب ميدهند: ماده‌اي سياه شبيه روغن هست! اگر اراده كنم، تمام عرب را با نفت، غني و بي‌نياز ميكنم!

خط آتش

2005-09-14T12:43:00.000+04:30

تا دويست سال پيش هرکس به راحتي ميتوانست در گوش دوست خود نجوا کند، اما امروز اين حق طبيعي بشري از او صلب شده است، خط آتش اين حق را به شما باز ميگرداند. آزادي حق مسلم شماست! خط آتش، يک نرم افزار قدرتمند امنيتي است، که با استفاده از تکنيک هاي رمزنگاري فوق العاده پيشرفته امنيت مکالمات تلفني و اينترنتي شما را تضمين ميکند. با استفاده از اين نرم افزار هر کس به سادگي ميتواند يک خط تلفن يا اينترنتي امن ضد شنود، با رمز نگاري غير قابل کشف، در حد استانداردهاي امنيتي بين المللي ايجاد کند.

Download

دسکتاپ

2005-09-13T18:13:00.000+04:30

اين روزها دسکتاپ کامپيوتر آدم هم جزو موضوعات شخصي اي به حساب مياد که ممکنه خيلي چيزها را در مورد شخصيت صاحبش روشن کنه.

منُ پنجره

2005-09-12T00:30:00.000+04:30

وقتي که تنگ غروب بارون به شيشه ميزنه!
همه غصه هاي دنيا توي سينه منه!
توي قطره هاي بارون، ميشکنه بغض صدام!
ديگه غير از يه دونه پنجره هيچي نميخوام!
پشت اين پنجره ميشينمُ آواز ميخونم!
خودمُ تنها ترين آدم دنيا ميدونم!

دنبال يه چيز ميگردم که نميدونم چيه!
يه نفر تو قلبمه که من نميدونم کيه!
يه نفر که نيمه ي گمشده ي ترانه هاست!
تکيه گاه خوب گريه هاي تلخ ُ بي صداست!

پشت اين پنجره تنها تو غروبا ميشينم!
خودمُ گُم ميکنم اونو تو آينه ميبينم!
گاهي وقتا پا ميذاره توي رويا هاي من!
ميبينم که لحظه هام نابُ تماشايي شدن!
اما اين فقط يه خوابه، خواب پشت پنجره!
وقت بيداري بازم غم ميشينه تو حنجره!

دنبال يه چيز ميگردم که نميدونم چيه!
يه نفر تو قلبمه که من نميدونم کيه!
يه نفر که نيمه ي گمشده ي ترانه هاست!
تکيه گاه خوب گريه هاي تلخ ُ بي صداست

2005-09-10T00:35:00.000+04:30

نمیدونم وقتی بهت خبر میدند، کسی که چهار سال باهاش بودی رو کشتن چه حالی به آدم دست میده... کسی که هر روزت رو باهاش گذروندی...
اصلا نمیدونم چی بگم... آرمین مرد... آرمین کشته شد! به همین سادگی!

به ياد گذشته ها...

2005-09-06T23:38:00.000+04:30

به ياد گذشته ها... گذشته هاي پر اميد... گذشته هاي زنده... گذشته هايي پرشور... گذشته هاي رهايي بخش... به ياد آرزوي رهايي... به ياد مبارزه...
نفرين بر تو، مرگ برتو، ننگ بر تو،.... تو ... تو ... تو ... اي امروز...

***

اي كساني كه در همه اين سالها، آواز چسبيدن كلاه خود؛ را سرداديد، از دنياي كوچكتان، از زندگي ذليلتان، از وجود ترسويتان، از تماميت حياتتان متنفرم...

***

مردم، واقعا نه قهرمانان را؛ آنان كه مبارزه ميكنند و فتح ميكنند، كه بيشتر شهيدان را دوست دارند، زيرا مرداني از اين قبيل حقيقتا به آنها درباره سستي مطبوعشان، قوت قلب مي دهند و عقيده آنان را درباره اينكه زندگي فقط دو راه دارد: اطاعت كردن!! يا نابود شدن را تاييد مي كنند!!

***

كاترينا آمد، ده ها نفر خودكشي كردند.... كاپيتاليسم، چه آدميان را شكننده ساخته است ...

***

اِتیش (3)

2005-09-04T15:01:00.000+04:30

تمام عصر به تحقيقي که بايد تا هفته ديگه آمدش ميکرد فکر ميکرد، دلش ميخواست يک کار جديد ارائه بده که يک وجه تمايزي با بقيه داشته باشه، هميشه دوست داشت کارهاي متفاوتي نسبت به ديگران، انجام بده، هميشه از اينکه ديگران اون رو متفاوت و بيشتر از اون مرموز بدونند لذت ميبرد، از حق هم نبايد گذشت، باهوش بودو با تيزبيني خاص خودش از کوچکترين شواهد، پي به رازهاي بزرگي مي برد و از اين کار لذت مي برد، بيشتر سرش به کار و افکار خودش گرم بود ولي وقتي احساس ميکرد، دچار تنهايي شده، با افشاي دريافت هاي خودش توجه همه را به سمت خودش جلب ميکرد، ولي هيچ وقت عادت نداشت، شيوه هاشو براي ديگران افشا کنه، به خاطر همين در نظر همه شخصيت مرموزي به حساب مي آمد، علاقه اي به انديشه هاي انسان مدارانه نداشت، هميشه دنيا براش مجموعه اي از ناشناخته ها و عجايب بود، حتي الان که بيست ساله شده بود، نگاه کودکانه اي که آدمها به دنيا دارند و بعد از بلوغ به فراموشي ميسپارند رو حفظ کزده بود، وقايع اطرافش رو سايه اي ميديد که شخصيت هاي اصليش در اونور پرده در پيش نور خورشيد مشغول ايفاي نقش هستند، آدمهاي دور و ورش رو افرادي ميديد که فقط تا حالا سايه خودشون رو ديدند و از بقيه وجود خودشون بيخبرند و کودکانه (شايد بهتر باشه بگيم بالغانه) بر سايه خودشون پا مي فشارند. حس ششم و قدرت تجزيه و تحليل بالايي داشت، اين دو تواناييش در کنار هم بهش قدرت زيادي ميبخشيد، علاقه ذاتيش به تحقيق باعث شده بود، وقت زيادي روي شناخت مسائل ماوراء الطبيعه بگذاره، ابداعات جالبي هم تونسته بود انجام بده، مثلا روشي رو پيدا کزده بود که هر وقت توي موضوعي گير ميکرد و راه حل درست رو نمي تونست تشخيص بده، با يک لحظه تمرکز به جوابش مي رسيد.
وقتي به خونه رسيد، کسي خونه نبود، بقيه به يک مهماني کوچک خانوادگي دعوت شده بود، البته خودش هم دعوت بود، ولي زياد از اينجور جمع ها خوشش نميومد، تنهاييش رو فرصت مغتنمي دونست، تا به وقايع اين چند روز اخير بيشتر فکر کنه...

ادامه دارد...

صد سال تنهايي!

2005-09-02T20:51:00.000+04:30

مدتي است که ديگه به نظر آدمها در مورد خودم اهميتي ني دهم. وقتي به آدمهايي که چند سال باهاشون بودي نگاه کني و ببيني بعد اين همه مدت هنوز تو رو نشناختند، چطور ميشه براي نظر بقيه آدمها که جز ساعتي باهات نبودند، اهميتي قائل شد؟! از اون بدتر اين هست که خودت رو براي ثبت يک نظر خوب در ذهن اون ها به دردسر بندازي! وقتي ميدوني دو روز ديگه اصلا در خاطرشون نمي موني! البته ميل به ديده شدن يک ميل درونيه، بعضي آدمها ميخواهند، جمعيتي از آدمها هميشه نظاره گرشون باشند و به خاطر همين در جمع شروع به خودنمايي ميکنند. برخي ديگه نيازمند اين هستند که يک نفر هميشه بهشون نظاره کنه، يک عده قليل دبگه اي از آدمها هم هستند، که احتياج دارند يک شخصيت خيالي بهشون نگاه بندازه!
به هر صورتش که باشه، دور و ور آدم ها رو يک آينه احاطه کرده، مثل همين پنجره هاي آينه اي نيمه شفاف که زينت بخش برج هاي مدرن امروزيه، فقط فرقش اينه که قسمت آينه اي شيشه رو به طرف خود آدمه! آدم هميشه خودشو در آينه پيرامونش ميبينه! تازه اگه خيلي دقيق بشه و زل بزنه توي شيشه، از پرده مات درون شيشه کمي ميتونه آدمها و دنياي اونور شيشه آينه اي رو ديد بزنه! آدمها بيشتر از اوني که هميشه تصور ميکنند، در جامعه بشري تنها هستند، يک قرن رو در تنهايي زندگي ميکنند، و فقط آخر کار هست که به اين تنهاييشون پي ميبرند! صد سال تنهايي!

اِتیش (2)

2005-09-02T19:23:00.000+04:30

هوا داشت گرگ و ميش ميشد، از پشت شيشه اتاق نگاهي به محوطه سرسبز و و سيع دانشگاه انداخت، جز سه نفري که يک گوشه روي دسته صندلي نشسته بودند و مشغول گپ زدن بودند کسي توي محوطه نبود، نگاهي به ساعتش انداخت و کاغذهاي روي ميز را توي کيفش ريخت و راهي شد. پاي پياده جاده اي که تپه اي که دانشگاه بر روي آن ساخته شده بود، را به طرف ساحل طي ميکرد. از شراره سرخ خورشيد جز تکه کوچکي که آن هم در حال فرو رفتن در دريا بود، چيزي باقي نمانده بود، که به ساحل رسيد، دست هاش رو پشتش گره کرده بود و بر روي ماسه هاي نرم ساحلي مشغول قدم زدن شد.
پاييز پارسال همين موقع ها بود، که با سانِدا همين جا قدم ميزند، اون روزها تازه با هم آشنا شده بودند، سانِدا رو اولين بار تو کلاس مقاومت مصالح ديده بود، سانِدا استعداد ضعيفي در محاسبات داشت و اون روز با سوالهاي پرت و پلاش توجه همه رو به خودش جلب کرده بود. اون اوايل سوالاي پيش پا افتاده سانِدا اعصابش رو به هم ميريخت، تو دلش بهش ميگفت، حرف زدن بلد نيستي، حرف نزدن و که بلدي! يک روز سر کلاس تو همين فکرها بود، که صداي جيغ تيزي، اونو سر جاش ميخکوب کرد! به سرعت سرش رو به عقب برگردوند، تا ببينه چه اتفاقي افتاده، ولي با تعجب، پشت سرش ساندا رو ديد، که بيخيال، زاهدانه مشغول نوشتن حرف هاي استاد بود، انگار نه انگار که اتفاقي افتاده، به بچه هاي دور و ورش نگاه کرد، همه مشغول کار خودشون بودند، عرق سردي روي پيشانيش نشسته بود، از وقتي که خودش رو شناخته بود، تا به امروز ديگه اين حال بهش دست نداده بود، موجي از خاطرات و وقايع گذشته به فضاي بيست سانتيمتر مکعبي مغزش هجوم آورده بودند و تمرکزش را مختل کرده بودند.
يادش اومد که يک زماني بعضي صحنه ها، بوها، صداهاي مرموزي به مشامش ميرسيد و پس از چند ساعت حادثه اي مرتبط با آن صحنه ها به وقوع مي
پيوست، بارها شده بود، که خيال ميکرد، کسي داره زنگ خونه را فشار ميده و وقتي به طرف در ميرفت، زنگ در زده ميشد، يا وقتي يکي تو دلش دربارش فکر ميکرد، متوجه ميشد. همين باعث شده بود هر وقت پدرش تصميم داشت، تنبيه اش قبل از اينکه بحثي پيش بياد از محلکه فرار کنه!
احساس سرما مي کرد، يادش به صداي جيغي افتاد که شنيده بود، سعي داشت، براي خودش وقايع رو تجزيه و تحليل کنه تا به يک سر نخ روشن برسه...

ادامه دارد...

اِتیش (1)

2005-08-27T00:24:00.000+04:30

نور آفتاب روی چشماش افتاده بود و دیگه نمیتونست، روی تخت بخوابه، دستشو روی چشماش گذاشت و مدتی همانجور روی تخت دراز کشید و به چیزهایی که تو خواب دیده بود، فکر میکرد، اصلا دلش نمیخواست بیدار بشه، دوست داشت آخر اون ماجرای عجیبی که توی خواب دیده بود، براش روشن بشه، چند بار سعی کرد، تا خواب از چشماش نپریده، دوباره به خوابه و به فضای اون رویا برگرده، ولی فایده ای نداشت. با یک قایق کوچک بادبانی، به تنهایی در دریا، سفر میکرد، تا اینکه به یک خشکی رسید، پاچه هاشو بالا زد و از قایق پایین اومد، سنگ های ریز کف ساحل، کف پاهاشو زخمی میکردند، ولی او بی اعتنا به طرف درخت های انبوه کنار ساحل میرفت، که یک دفعه زیر پاش خالی شد و به درون چاله ای سقوط کرد، به خودش اومد، توی زیر زمین افتاده بود، مردان و زنان زیادی هر کدوم تشت پر از نجاست خودشون را روی سر گذاشته بودند و حمل میکردند. دو تا از دوستای هم دانشگاهی ایش کنارش اومدند و یک تشت بهش دادند و گفتند: پُرش کن و همراه ما بیا!
غرق در این رویا بود، خواب از چشماش پریده بود، خمیازه ای کشید و روی تخت نشست. ساعت نه و بیست دقیقه بود، یادش اومد که هیچکس خونه نیست، ملافه اش رو کنار زد و از اتاق خارج شد تا دست و صورتش رو بشوره. توی آینه دقیق شد، روی گونه اش جوش زده بود، سعی کرد با فشار چرکش رو خارج کنه، ولی درد شدیدی تا پیشانیش تیر کشید، صورتش رو شست و از دست شویی بیرون اومد.
به ساعت روی دیوار نگاهی انداخت، ساعت ده شده بود، داشت دیرش میشد، قبل از ظهر توی دانشگاه جلسه داشت.

ادامه دارد...

پارک...

2005-08-21T14:15:00.000+04:30

روزهاي وسط هفته، رفتن به پارك رو دوست دارم، معمولا اين موقع‌ها آدمهاي گذري كمتر پاشونو اينجور جاها مي‌گذارند. همه گرفتار كار و زندگي و مكر دنيا هستند و كمتر به مسائل غير كاريشون فكر ميكنند و پارك‌ها فقط پذيراي مشتريـهاي دائميشون هستند. پيرمردي كه پيرهن و كراوات تميزي داره و روي يك نيمكت نشسته و مشغول بيان افتخارات دوران خدمت ارتشه، دو تا پيرمرد كه مشغول بازي شطرنجند، چند تاي ديگشون دور يك نيمكت جمع شدند و از حقوق ناكافي دوران بازنشستگيون شكايت ميكنند، يكي ديگه روي نيمكت كنار استخر نشسته و به لجن هاي كف استخر زل زده، چندتاي ديگه كه قدم ميزنند و مشغول مشاعره هستند، پيرمردي كه يك پخش صوت را تو بخچه‌اش گذاشته و يك اهنگ ريتميك رو با صداي بلند پخش ميكنه و از كنار دختر و پسري كه بهش زل زدند ميگذره و بهشون ميگه: اينكار و نكنم دلم مي‌پوسه...
هميشه دوست داشتم بهشون نگاه كنم و سعي كنم فكرشون رو بخونم؛ شايد منتظره بره خونه و عصر نوهاش بيان به ديدنش، شايد از بيوفايي زمونه خسته‌اس، شايد داره پيش خودش حساب ميكنه كه تا صف نون شلوغ نشده عجله كنه، شايد داره تو دلش از بي‌وفايي بچه‌هاش شكايت ميكنه، شايد منتظره، شايد ....
بعضي وقت‌ها هم سعي ميكنم گذشتشون رو حدش بزنم.. معلم، كارگر، ، كارمند حسابداري، مهندس، مدير سابق،... اينجور مواقع به فکر فرو ميرم.. آينده جلو چشمم مياد و يک سوال اساسي، آيا ارزشش رو داره؟! من که فکر نمي کنم!
تجربه سختگيرترين معلم دنيا است، چرا كه ابتدا امتحان ميگيرد و سپس مي‌آموزد.

آزادی قسمتی از وجود توست...

2005-08-15T18:23:00.000+04:30

احساس ميکنم بيشتر وجود يک فرد از يک کلمه ساخته شده.. بعضي وقتها پيش خودم فکر ميکنم، هر يک از آدمهاي دور و ورم وجودشون از چه اسمي ساخته شده... اين روزها به خودم و رفتارهام که نگاه ميکنم، ميبينيم روحيه خودم هم فقط از يک کلمه به وجود آمده... مثل يک قانون اساسي که بقيه قوانين فردي همه بر اساس اون نوشته ميشوند. يک قانون تخطي ناپذير، که آدم تو هر موقعيتي قرار بگيره که بخواهند خلاف اون قانون رو بهش تحميل کنند، احساس ميکنه فشار زيادي داره بهش وارد ميشه. احساس ميکنم وجود من هم عصاره يک کلمه هست، ...آزادي... اين روزها فهميدم، آزادي قانون اساسي وجود منه، يک اصل، يک قانون، که هر وقت کسي، چيزي يا حتي بعضي وقت ها خودم! بخواهند با کوچکترين تحميلي آزاديم رو نقض کنند، برام تحمل ناپذير ميشه.. بار هستي روي سينه ام ميشينه و فشارش ميخواد نابودم کنه. اون وقته که براي زنده موندن تقلا ميکنم. راه فراري پيدا ميکنم و خودم را از بار کشنده تحميل ها خلاص ميکنم.
امروز فهميدم که هيچ وقت نميتونم زير دست کسي باشم، بار سنگينش از تحملم خارجه، فهميدم هيچ دستمزد و پولي نميتونه، آنقدر به اندازه آزادي ارزش داشته باشه، که بخواهم رهاييم رو به پاش بريزم... احساس ميکنم جهان چه سنگين شده...
هيچ کس نميتونه آزادي و رهايي رو از تو دور کنه.. اونها فقط ميتونن قدرت را قبضه کنند و براي آزادي قيمت بالاتري تعيين کنند، هميشه براي آزادي قيمتي وجود داشته، ولي هيچ وقت نميتونند جلوي آزاديت رو بگيرند. حتي اگر قيمت اون، جونت باشه. هميشه يادت باشه، قوانيني که وضع ميشه، نميتونن ذره اي آزادي بيشتر رو برات به ارمغان بيارند، چون قانون ها توسط مردم وضع ميشوند؛ قانون ها تغيير ميکنند. ولي آزادي قسمتي از وجود توست.
هر حکومتي، که بر اساس آزادي بي قيد و شرط بنا شده باشه، حتما حکومت آنارشي بي قيد و شرط خواهد بود. قوانين ما براي اعطاي آزادي به وجود نيامدند، قوانين تنها مبلغ قابل پرداخت، را براي شهروندان طالب آزادي، وضع ميکنند.
خالق ما، تنها، حيات بخش ما نبود، او عطابخش آزادي «خواست و آرزو»ي ما بود. چيزي که بعدها انتخاب ميان خوب و بد، نام نهادند و آزادي تماما درباره آن است.

,A man can never take away your Freedom
They can only take power and make you pay a higher price
when you choose to exercise it
.but when the price becomes too high, a man must fight

هيچ کس نميتونه آزادي رو از تو دور کنه
اونها فقط ميتونن قدرت را قبضه کنند
براي آزادي قيمت بالاتري تعيين کنند
ولي وقتي قيمتش از توانت بالاتر رفت
بايد بايستي و براش بجنگي

عصر نو

2005-08-13T03:54:00.000+04:30

در طي دوره هاي زماني در گيتي، يک زمان و بخت و تاريخ در هستي باز ميشوند و زمان و بخت قبلي بسته ميشوند، اين دوه ها هر ... وقت يکبار هستند، بدين صورت هر ... سال يکبار يکي از اولياي الهي ظهور ميکند، و به موجب آن در کل هستي، طبيعت و زمان تغييرات بنيادي به وجود آمده و عهدي نو برپا ميشود. از بزرگترين وقايع گذشته که موجب بروز اين عهد تازه شده اند، به ظهور مسيح (ع)، ظهور محمد (ص) اشاره کرد. بطور مثال باباطاهر عريان در يکي از دوبيتي هايش که الان فراموش کردم، خودش را در آن زمان ولي ميداند که ميبايست در آن عصر ظهور کند. در حال حاضر بنا به همان سنت، بايد منتظر باز شدن وقتي نو در عصر حاضر بود، که در طي اين چند سال آينده رخ خواهد داد يا داده است.
نشانه هاي تغيير نيز به وضوح ديده ميشود. از نيمه دوم تا اواخر قرن بيستم، يعني حدود سالهاي 1998- 1999 همه تصور ميکردند که جهان به سمت ثبات تکنولوژيکي و مدرنيته غربي، در حال حرکت پيشرونده است. اما از بعد از سال 2000 شاهد تغييرات سريع و برق آسا به سمت راديکاليسم هستيم (که سالها قبل وقوع آن پيش بيني شده بود.) که در همه جبهه ها در حال گسترش است. اکنون بشريت به سرعت در حال جبهه بندي شدن است و طي سال هاي آتي هر فرد، خود شخصا مي بايست، جبهه خود را مشخص کند. لحظه تقابل هر لحظه خود را نزديکتر مي نماياند.

دوازده قرن سکوت (3)

2005-08-12T12:18:00.000+04:30

امروز ميخواهم به معرفي سومين جلد از مجموعه کتاب دوازده قرن سکوت، تاملي بر بنيان تاريخ ايران سکوت بپردازم. نويسنده اين کتاب، ناصر پورپيرار، به علت عدم صدور مجوز چاپ، باقي مجلدات را در کشور سنگاپور به چاپ رسانده است.
فصل اول کتاب به تفصيل سکه هاي يافت شده موسوم به اشکانيان را برسي و يوناني بودن ضاربان آن را به اثبات ميرساند.
در بخش بعد با عنوان «تخت جمشيد، يک خشايارشاي مخفي و مفقود» که بيشتر مطالب کتاب را به خود اختصاص داده، به برسي اثر باستاني تخت جمشيد مي پردازد.
نويسنده در مقدمه مينويسد: «قبله ي اول باستان پرستان ايران، تخت جمشيد است. هر سنگ بناي آن را مي شناسند و مي ستايند، دمي از تصورات و خياب پردازي هاي عاشقانه و بزرگ انگارانه درباره ي آن فارغ نيستند و اين روزها کپي هاي کودکانه اي از الگوهاي زينتي، نگاره ها و صورتک هاي سنگي آن را، به تعداد فراوان، در اندازه هاي مناسب ميزکار و تاقچه هاي منازل مي سازند و مرا به ياد بت هايي مي اندازند، که در جاهليت پيش از اسلام، بر رف خانه هاي چند خداپرستان ميچيده اند.»
وي در ابتدا نقشه تخت جمشيد را با نقشه معبد سليمان يهوديان مقايسه مي کند و نشان مي دهند که طراحي کلي آن از معابد يهود اقتباس شده است. و با مقايسه اسفنکس ها و نقش و نگارهاي تخت جمشيد با نقش کاخ هاي آشوريان در بين النهرين که سالها قبل از تخت جمشيد ساخته شده اند، نشان ميدهند که اين نقش ها کپي برداري از هنر آشوري است که به قرن نهم پيش از ميلاد باز ميگردد. نکته جالب توجه نقش پرنده با سر انسان و حاله اي نوراني است که به اله نگهبان موسوم شده و از علامات زردشتيان به حساب مي آيد، در اصل يکي از اله هاي عاشوريان بوده است.
در قسمت ديگر نويسنده به اثبات اين مطلب ميپردازد که بناي تخت جمشيد اصلا تکميل نشده بوده و تنها بيست درصد از بنا ساخته شده بوده و بعد از حمله اسکندر ساخت آن رها شده است. پس ماجراي به آتش کشيده شدن تخت جمشيد توسط اسکندر دروغي، پرداخته شرق شناسان يهودي، بيش نيست. چرا که تاکنون هيچ اثري از دوده و سياهي بر روي هيچ يک از سنگهاي برجا مانده ديده نميشود. بسياري از نقش و نگارها و سنگ ها تراشيده نشده رها شده اند. و در تخت جمشيد ديواري بنا نشده است و اگر حتي فرض کنيم، ديوارها خشتي بوده است، ويراني اين ديوارها، آواري به ارتفاع هفت متر بر روي کف محوطه برجاي ميگذاشت، که عکسهاي قديمي تخت جمشيد نشان مي دهد که چنين چيزي صحت ندارد.
نويسنده در قسمتي به برسي آثار بدست آمده از ايلاميان، در زير صفه تخت جمشيد ميپردازد، و با آوردن عکس ها، اسناد و مدارک نشان ميدهد که در طي اکتشافات باستان شناسي، باستان شناسان غربي، در طي سالهاي 1930، براي مخفي کردن تمدن ايلامي در اين منطقه، بخش گسترده اي از آثار ايلاميان که قبل از شروع بناي تخت جمشيد در آنجا ساکن بوده اند را ويران کرده اند.
در بخش ديگري نويسنده به برسي چند کتيبه و لوحه خط ميخي که در تخت جمشيد پيدا شده مي پردازد، و به اثبات جعلي بودن اين کتيبه ها مي پردازد. و نشان مي دهد که چگونه باستان شناسان يهودي که در اين منطقه به حفاري ميپرداختند، براي وارونه نشان دادن وقايع تاريخي، به درست کردن کتيبه هاي جعلي پرداختند.

2005-08-10T17:06:00.000+04:30

همیشه از نوعی نگاه به دنیای پیرامون که پیش خودم اسمش رو سنتیمنتالیزم Sentimentalism گذاشته ام، بیزار بودم. شاید این انتخاب اسم صحیح نباشه ولی اسم مناسبی برایش پیدا نکردم. یک جور نظاره در آینه ای جادویی، که همه واقعیات عصر حاضر را که لبه های تیزش هر دلی را میخراشد، را به شکل رقت انگیزی جلوه گر می سازد. نگاهی که پیاپی ما را به رقت وامی دارد و دوباره می گریاند. نوعی نگاه که گونه ای از استحمار احساسی را به انسان تحمیل میکند. عقاید متفاوت گونه های مختلفی از این نگاه را پدید می آورد، سنتیمنتالیزم اسلامی، مسیحی، یهودی، فاشیستی، دموکرات، فمینیستی، اروپایی، آمریکایی، ملی، بین المللی، و ...
هیچ کس بهتر از سیاستمداران به این موضوع پی نبرده است! به محض اینکه سر و کله یک عکاس و خبرنگار در نزدیکیها پیدا میشه، به سرعت به سوی اولین کودکی که دم دستشان میرسد، می روند، او را در آغوش میکشند و میبوسند! و روز بعد با پخش این فیلم، به ناگاه تمام زشتی ها، تمام بی کفایتی ها، همه ظلم ها و رنج ها در آنی فراموش میشوند و به محبوبترین رئیس جمهور همه اعصار بدل میشوند و قوطی های دستمال کاغذی هستند که به سرعت خالی میشوند! یک ورد جادویی که با یک اجی مجی عقلانیت و اندیشه را محو میکند و رقت را جایگزین آن میکند! چیزی که مانند هر نوع ضعف بشری تاثیر گذار است و در میان ما هیچ ابرمردی نیست که از قدرت و جذابیت آن رهایی یابد.

2005-08-10T14:27:00.000+04:30

...midoni fekr mikonam ye joraee dari ba tazahor be badi faryad mizani, weblogo migam, in masko bardar az ro soratet to injori nisti khodetam midoni, to inghadr to vojodet mehr dari ke vaghti mikhay goosht bokhori yade lahze marge oon heyvoon miofti, bazam ashke mano dar avordi, delam nemikhad baghie toro injori bebinan. chon to bad nisti. midoni fekr mikonam to kheili maghrori, hichvaght nemikhay kasi befahme too delet chi migzare, agaram kasi befahme say mikoni tazahor ya enkar koni. nemidonam chera inaro goftam vali toye delam bod
... yek doost

-چشم!

وقتي که ديگر نبود...

2005-08-09T10:01:00.000+04:30

اين شعر هميشه من رو به گريه مي انداخت...
تا به امروز خوشحالم که زبان حالم نشده... و هميشه بر عکسش بوده،... اميدوارم هيچ وقت هم نشه...
ولي وقتي پاي پدر و مادر، به ميون مياد، قضيه فرق ميکنه... کاش ميشد خدا اون روز رو نياره...
هميشه، بعد از خوندش، فشار زيادي رو روي سينم احساس ميکنم.و تا ساعت ها آرومم نميگذاره...
ميخواستم اين شعر هميشه يکجا دم دستم باشه... بخاطر همينم ايجا نوشتمش...

وقتي که ديگر نبود
من به بودنش نيازمند شدم
وقتي که ديگر رفت
من به انتظار آمدنش نشستم
وقتي که ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد
من او را دوست داشتم
وقتي که او تمام کرد
من شروع کردم
وقتي که او تمام شد
من آغاز شدم
و چه سخت است تنها متولد شدن
مثل تنها زندگي کردن است
مثل تنهامردن...
دکتر شريعتي

پ.ن. با تشکر از شازده کوچولوي خوب.

2005-08-09T03:13:00.000+04:30

يک عصر پاييزي که همراه احسان بودم و دانيال با ماشينش داشت ما رو ميرسوند خونه! ... صحبت از ماه تولد بود، هر دوشون فرورديني بودند، من هم گفتم بهمني ام! يک دفعه جيغ دوتاشون درومد! بببببههههههممممنننن! گفتم مگه چيه! گفتن بهمني ها ديوونه اند! کاشف به عمل اومد پدر هر دوشون بهمن اي بوده!
از اون روز مدت ها ميگذره! و الان به يقين بهم ثابت شده که ديوونه ام و فقط به ديوانه ها ارج ميگذارم!
يک روز کشاندن يکي از اوج عشق به جنون! روز بعد از اوج عصبانيت به ديوانگي! البته اين ديوانگي آخري از نوع ديوونگي نيست! بيشتر به فشار عصبي شبيه تا جنون!
به نظرت انسان ها چند دسته اند؟!
دسته ها و دسته بندي ها که زياده! ولي شايد بشه، مفاخر، مفاخر ديوونه، ديوونه ها، فرشتگان، ابله ها، مبهوت ها، خفتگان، جانيان و ... را بر شمرد، که البته گونه هاي بيشتري هم حتما هستند که يا من بهشون بر نخوردم و يا يادم رفته اينجا ذکر کنم. به نظر ميرسه درک آدم هاي هر دسته براي دسته هاي ديگر، در بعضي موارد غير ممکن، برخي اوقات با توهم همراه باشه! ولي فکر کنم با سعي و تلاش بشه بر اين موانع فائق آمد.
تازگي ها دليل اينکه آدم ها از کارهاي ديوونه ها مبهوتند را متوجه شدم! دليلش اينه که ديوونه ها از ادبيات متفاوتي براي بيان مقصودشون استفاده ميبرند، چون هر کدوم در دو دنياي جداگونه متولد شدند! که در نظر آدم ها، جور ديگري معنا ميشه! آدمها هميشه براي فهم ديوونه ها به يک مترجم جيبي احتياج دارند، چون همه چيز رو عوضي مي فهمند! مثلا وقتي از عمق جانت رنج ديدن، بدفهمي ها، شعله کشيده و تو از شدت سوختن فرياد ميزني! آدمها ميگند، چرا با فريادهات ميخواهي دنياي ما رو منفجر کني! يک لحظه خنده آدم ها از هر چيز مغتنم تره! وقتي داد ميزنم آخه چه جوري تو اين دنياي لجن زار ميغلتيد و ميخنديد! وسعي نميکنيد دور و ورتون رو پاک کنيد، ميگن، آدم ها مورد تنفرت هستند. چون تو از خودت متنفري! البته خداييش آدمها اينو خوب فهميدند! من حتي از خودي که تو لجن سير کنه متنفرم! ميخواهم صد سال خودي که تو لجن زار حتي رنگ واقعي خودش فراموشش شده، نباشه! آره! من از خودم هم متنفرم! از همه آدمهايي که مثل من، بوي لجن ميدن هم متنفرم! من از بشريت امروز متنفرم! من از وقتي تو شهرهاي امروز راه ميرم حال تهوع بهم دست داده و دوست دارم روي همه اين دنياي امروز با همه دست آوردهاش استفراغ کنم!

- راستي تا حالا راک گوش دادي؟

2005-08-08T02:46:00.000+04:30

امروز که با شازده تلفني صحبت مي زدم،
هر چي بهش گفتم من به شعور خوانندگان بهايي نميدم! کامنت برا چيمه! مي گفت، نه من نه تو!
احساس مي کردم گوش هام دارند دراز ميشند! آخر سر راضي شدم کامت ها رو بر گردونم سر جاش!
راستي از بعد اون صحبت ها احساس ميکنم چند نفر دارن تو سرم زندگي مي کنن! تا سرم و ميزارم رو بالش شروع ميکنن به تکاپو و وراجي کردن! خواب و خيال رو ازم گرفتن...! شايد از اين به بعد ماجراهاشونو براتون نوشتم.
از امروزم قرار شد ديگه قلنبه سلنبه حرف زدن و نوشتن رو بزارم کنار! و يک ناخنکي هم به رمان هاي ايراني بزنم!
ديگه ميترسم جلو آينه برم! فکر ميکنم گوشهام بدجوري دراز شده باشه!

آخرين دانه تسبيح

2005-08-06T10:57:00.000+04:30

- امام صادق(ع) مي فرمايند:
ما يكون هذا الامر حتي لايبقي صنف منالناس إلاّ و قد ولّوا عليالناس... ثم يقوم القائم بالحقّ والعدل.
اين امر (حكومت ما اهل بيت) فرا نرسد تا اينكه همه گروهها بر مردم حكومت كرده باشند... آنگاه قائم(ع) قيام ميكند و حق و عدالت را برپا ميدارد.

- امام باقر(ع) مي فرمايند:
دولتنا آخرالدول، ولم يبق أهل بيت لهم دوله إلاّ ملكوا قبلنا... وهو قول الله عزوجل: والعاقبه للمتقين؛
دولت ما آخرين دولت است، و هيچ خاندان صاحب دولتي نيست مگر اين كه پيش از ما به حكومت ميرسد [ و پس از آن ما به حكومت ميرسيم ] ... و اين همان سخن خداوند است كه ميفرمايد: «سرانجام نيك از آن پرهيزكاران است».

فراز نخست حديث اشاره دارد كه هر صاحب ايده و نظريه اي، قبل از دولت اهلبيت(ع) به حكومت ميرسد و ناتواني خود را به اثبات مي رساند و سپس ايده امامت به حكومت ميرسد، تا در زمان آن حضرت هيچ صاحب ادعايي باقي نماند! حال اگر اين را اضافه كنيم كه مراد از عاقبت، مفهوم زماني است، نتيجه ميگيريم كه دولت اهلبيت(ع) و يا به بيان ديگر دولت امام مهدي(ع) هم از نظر انديشه اي و هم از نظر زماني آخرين دولت است.

***

ما مردم هيچ وقت نخواستيم بفهميم که ظهور امام زمان (ع) وقت مشخص نداشت! خداوند ما انسان ها را مجبور نکرده بود! هيچ وقت نخواستيم بفهميم که امام زمان (ع) يک موجود خيالي نبود، که با يک ايمان نيم بند، خرافات گونه انتظار آمدنش در آخرالزمان را بکشيم!
آره! اينجور که ما به امام زمان (ع) اعتقاد داريم چيزي جز خرافه نميشه اسمش رو گذاشت! يک موجود خيالي و غير قابل دسترس که يک روزي مياد! فعلا هم که نيومده! پس ما هر کاري دلمون خواست فعلا انجام ميدهيم! آيا به همين صورت هم به خدا اعتقاد نداشتيم؟!
هيچ وقت نخواستيم بفهميم، که امام زمان (ع) هميشه حي و حاضر بوده، بين ما بوده، اين ما بوديم که نخواستيم بياد! من روي زندگيم شرط مي بندم، که اگه ما به جاي اين همه پشتک وارو زدن همه با هم خالصانه به امام زمان (ع) مي گفتيم که درک کرديم، که غير از شما هيچکس نجات بخش ما نيست، در آني ظهور محقق ميشد! روي شرفم با تو شرط مي بندم! که حتي لحظه اي، حتي لحظه اي! اين فکر به ذهنمون هم خطور نکرده! لحظه اي نتونستيم از غير او چشم بپوشيم! هر روز دم از عدالت زديم، و عدالت را در غير او جستجو کرديم! آيا در پي ديگري غير او بودن عين ظلم نبود؟! عين تضييع حقي نبود که خداوند تنها به او عطا کرده؟! عدالت را در ظلم جست و جو کرديم و انتظار فرج کشيديم! ظهور محقق نميشود، تا زماني که معناي اين جملات را درک کنيم!

***

- خاتمي نيز رفت! و جناب آقاي دکتر احمدي نژاد نيز به دولت رسيد!
اميد است که آخرين دانه اين تسبيح چند هزارساله باشد!

استاد دکتر سيد احمد فرديد

2005-08-05T14:36:00.000+04:30

هفته گذشته قسمتي از سخنان کوتاه فيلسوف بزرگ معاصر ايران، مرحوم استاد دکتر سيد احمد فرديد را در اين وبلاگ آوردم. دوستان با بنده تماس گرفتند و خواستار شرحي کوتاه از زندگاني اين استاد فقيد بودند. استاد دکتر سيد احمد فرديد به سال 1283 هجري شمسي، در شهر يزد متولد شدند و در سن نود سالگي در تاريخ 25-5-1373 دارفاني را وداع گفتند و در مقبره ايشان در بهشت زهراي تهران واقع است. استاد سيد احمد فرديد از شاگردان فيلسوف شهير آلماني، هايدگر بودند و دراين باره مي گويند: «من به تمام فلاسفه غرب جز هيدگر موضع منفي دارم.» متاسفانه، به علت دشمني معاندان، استاد در دهه پاياني عمر خويش خانه نشين شده بودند. براي اطلاعات بيشتر از ماوقع زندگاني و آراي ايشان ميتوانيد به پايگاه استاد احمد فردید مراجعه کنيد.

يکي دوستان در مورد معاني برخي عبارات ايشان در نوشته قبلي پرسيده بودند، که در اينجا به صورت پررنگ مشاهده مي کنيد:
- به نام خداي پس فردا (عصر پس از ظهور مهدي موعود (ع)) شروع مي‌كنم، بنام خداي لطف پس فردا، آن خدائي كه انسان پس فردا و آينده مظهرش خواهد بود.
- فطرت پريروز (عصر ايمان) و پس فردا در زندگي ما همواره آلوده مي‌شود.
- نسناس زدگي (يهود زدگي) حوالت تاريخي دوره جديد است.
- اگر ولايت(استيلا) باطن ولايت(محبت) بود. در اين صورت امپرياليسم مظهرش خواهد بود و زور و جور و قدرت طلبي و تغيير عالم و ... انسان بي خانمان مي‌شود.
توضيح: کلمه ولايت به دو تلفظ و معنا بکار ميرود، به فتح واو به معناي محبت و به کسر واو به معناي استيلا.
- قرده خاسئين (بوزينگان رانده شده اشاره به قوم يهود است.) اعلاميه حقوق بشر را نوشتند، بندگي و برابري و برادري در نفس اماره و يكسان شدن همه در بيكسي و يكسان شدن همه با ديوار و همه با هم تنها، به تنهائي نفس اماره شيطاني ، اين عبارت از آزادي و برابري و برادري آخرالزمان تاريخ است.

گزيده اي از تفکرات ايشان به نقل از سايت ذکر شده:
- من غربزده بسيط سلبي هستم.
- من نه رئاليستم،‌نه ايده‌آليست، نه ماترياليست، نه راسيوناليست، نه ماركسيست و نه ضد ماركسيست، همه اين ايسم‌ها در يك چيز مشتركند و آن اسنوخرد است.
- تعبيرات من بي توضيحات مفصل براي ديگران معني و مفهوم محصلي نخواهد داشت.
- نرخ من عبارت از اين است كه درس خواندن لازم دارد ولي اول تعهد.
- اين عقل نظري را كانت مطرح مي‌كند و نامش را قوه فاهمه مي‌گذارد، او مي‌گويد از فلسفه نمي‌توان گذشت، اما من به نحوي بيان فلسفه مي‌كنم تا روشن شود كه مي‌شود از فلسفه گذشت و مي‌توان جلوي فلسفه موضع منفي گرفت يا نه؟ بله! به شرطي كه خودآگاهي پيدا كنيم فلسفه چيست؟
- كسي كه در مقابل فلسفه بگويد نه ! غير خودم سراغ ندارم.
- موضع من سلبي است، نقضي است ، تنزيهي است.
- من متافيزيك را رد مي‌كنم براي اثبات قرآن و كلام‌الله
- فلسفه را بيان مي‌كنم براي اينكه در مقابلش موضع ‌‌گيري تنزيهي داشته باشم.
- بنده به آقاي طباطبائي احترام مي‌گذارم ولي نمي‌توانم طباطبا ئيست، مطهريست باشم.
- من اساسا معتقد به ملاصدا نيستم.
- من مي‌گويم – مطالعه هم كرده‌ام- كه مي‌توانم و از عهده من بر مي‌آيد كه زمان و وجود را از افلاطون تا حال حاضر بررسي كنم و بگويم كه چيست و آنها راجع به وجود و زمان چه گفته‌اند.
- قصد خبر و انشاء از هم جدا نيست و من امروز به خبر توجه كردم، منتهي خبرو تفكر حكمي من با ديگران يكي نيست، تفاوت دارد، نمي‌شود يك جور بشود و من مثل ديگران بشوم . مگر كانت با ديگران يكي بود؟ مگر افلاطون آمد مطالبش با ديگران يكي بود؟
- با هيدگر مي‌گويم همسخن، هم سخن نه هم دل، همسنخنم ، ولي هيدگر را ندانسته در جهت انقلاب اسلامي مي‌دانم، اگر خودش مي‌آمد مي‌گفت كه نه، بنده مي‌گفتم نخير! من تفسير مي‌كنم، من طرفدار انقلاب اسلامي هستم،‌اين است تفسير من.
- معتقدم اين شرحي كه مي‌كنم عين سخن جامي نيست، توجه دارم، آنچه متفاوت است مسأله دور است.
- من طرفدار هر منوتيك هستم، در اين دور اجمال است و تفصيل.
- من امروز و فردا را در افق پس فردا مطرح مي‌كنم.
- افق من انقلاب جهاني است و مهدي موعود.
- علم‌الاسماء تاريخي من مستلزم اين است كه بروم به ولايت فقيه.
- من به فاعليت بالغيب معتقدم ، فضاي الهي است.
- من ظاهر و مظهر را يكي نمي‌گيرم، من وحدت وجود را قبول نمي‌كنم.
- درويشي به آن معنائي كه جهاد اصغر را فراموش كنم ،‌مخالفم.
- من خداي وجود را اصالت ميدهم نه وجود خدا را.
- تصوف من مطلقا تصوف گذشته نمي‌تواند باشد، جهت را مي‌گذارم براي پس فردا.
- بنده هرگز نمي‌گويم ناميداراسماء پريروز و پس فردا هستم ولي در جهت زبانشناسي كه وارد شدم اين جهت را دارد.
- اصالت وجود قائلم به نحوي كه مي برم به زماني باقي و الله.
- طريقت رندي يك شرط دارد ، جمعش با سياست است.
- انسان بايد توجه كند تا دم مرگ وقت دارد كه انقلاب حال بهش دست بدهد.
- به “حسن عاقبت“ اعتقاد دارم.

تصميم...

2005-08-03T14:11:00.000+04:30

- « هر دانش آموز براي اثبات درستي يک فرضيه علمي، مي تواند دست به آزمايش بزند، اما بشر از آن جهت که فقط يک بار زندگي مي کند هيچ امکان به اثبات رساندن فرضيه اي را از طريق تجربه شخصي خويش ندارد، به طوري که هرگز نخواهد فهميد که پيروي از احساسات کار درست يا نادرستي بوده است. » سبکي تحمل ناپذير هستي، ميلان کوندرا
- عرفان، فلسفه، مديريت، اقتصاد، .... ؟!

***

« مدتهاست دچار يک حس "حسرت کشنده" اي شدم که داره ذره ذره، وجودم رو مي خوره... حسرت نسبت به سالهائي که بدون "دختر" گذشت... حسرت نسبت به لذتها و احساساتي که بايد سالها پيش تجربشون مي کردم ولي به هزار و يک علت نتونستم...
يقينا بخشي از اين محروميت تقصير مامانم هست، ولي فکر مي کنم که بيشترش تقصير خودم باشه...چون دقيقا در زماني که مي تونستم آزادتر بشم، با يک تصميم احمقانه، محدوديتهائي بمراتب بيشتر از اوني که تو خانواده داشتم، براي خودم درست کردم و هنوز هم دارم تاوانش رو پس مي دم و واقعا نمي دونم تا کي بايد تبعاتش رو تو زندگيم تحمل کنم...
بيرون اومدن از اين "تناقض" و "محدوديتهاي احمقانه" اي که براي خودم درست کردم، يک شجاعتي مي خواد که فعلا در... »
به نقل از Creature

سخت در اين فکر فرو رفته ام؛ که آدمي، چه ريسمان هاي فاني و سستي را حجت عمل و تصميم خويش قرار داده است!

زود آمده‌ام ، فلسفه من تعلق به پس فردا دارد...

2005-08-02T14:34:00.000+04:30

بیاد بزرگ مرد پس فرداها؛ مرحوم استاد سيد احمد فرديد...

- به نام خداي پس فردا شروع مي‌كنم، بنام خداي لطف پس فردا، آن خدائي كه انسان پس فردا و آينده مظهرش خواهد بود.
- آنچه من مي‌گويم فلسفه نيست ، اگر در جهان امروز ديوار كشيده مي‌شود ميان همه و من، چه كنم؟ ولي ادعايي دارم ، زيرا من شما را درك مي‌كنم ولي شما مرا درك نمي‌كنيد.
- هر جا كه وضع منفي گرفته‌ام،‌در مقابل كساني بوده است كه مخالف انتظار آمادگر و انقلاب حقيقي و نجات از اين شورش آخرالزمان، از اين عسرت و از اين شدت و تنگنا و از اين فتنه‌الكبراي آخر‌الزمان براي بشرند.
- اما انتظار چيست؟ انتظار بازگشت خداي لطف در تاريخ
- اگر حجاب از روي اشياء برداشته شود، انسان مي‌رود به آسمان بعد به اسماء، بعد به خداي پريروز و پس فردا
- فطرت پريروز و پس فردا در زندگي ما همواره آلوده مي‌شود.
- من امروز و فردا را در افق پس فردا مطرح مي‌كنم.
- زود آمده‌ام ، فلسفه من تعلق به پس فردا دارد.
- زود آمده‌ام، وقت من هنوز فرانرسيده است، فقط پس فردا از آن من خواهد بود.
- من آرزويم برجستن از خندق نيست انگاري خود بنياد و طاغوت زده و حوالت تاريخي جديد است،‌اين ايده‌آل بنده است.
- سالهاي زيادي است كه دل آگاهي نيست.
- نسناس زدگي حوالت تاريخي دوره جديد است.
- وقتي اعتماد به نفس آمد و توكلت علي اله رفت به تدبير (در مقابل تقدير) اصالت داده مي‌شود .
- اگر ولايت(استیلا) باطن ولايت(محبت) بود. در اين صورت امپرياليسم مظهرش خواهد بود و زور و جور و قدرت طلبي و تغيير عالم و ... انسان بي خانمان مي‌شود.
- از آنجا كه خداي پريروز و پس فردا مستور است، هسته مركزي جامعه بشري كه خانواده است از پاي بست ويران است.
- خودآگاهي با فلسفه از اين جهت درست است، با فلسفه ببينيد فلسفه شيطان زده يعني چه .
- من بذر افشاندم براي دلهاي شما از راه فلسفه و در ضمن فلسفه خواستم الله اکبر باشد.
- فلسفه طرح معقولات ثاني است، متاسفانه به يك اعتبار و خوشبخانه به اعتبار ديگر، زمان طرح فلسفه نيست.
- براي من اين توجه هست كه در اين عصر آشفتگي با خود آگاهي كه از من بر مي‌ايد به معني لغوي الفاظ بروم كه فراموش شده‌اند، مخصوصا در حال حاضر كه لازم است از ذات زبان پرسش شود، اين زبان را هر كس هم نمي‌تواند بسادگي بيان كند.
- انسان موجودی است در كشاكش ميان حصول و حضور كه تاريخي است .
- انساني كه شخصيت دارد، يعني ذاتش متعالي از وجودش است.
- اين محيط زيست اصلي انسان كه دل انسان است آلوده است.
- آيا بدون ايمان به غيب مي‌شود عدالت را به جامعه آورد؟ من اعتقاد دارم كه نمي‌شود .
- انسان در پايان تاريخ از افق انقلابي نگاه مي‌كند و بر روي جهان امروز خنجر مي‌كشد.
- صدر تاريخ ما ، ذيل تاريخ غرب است.
- ما از فروع غربي به اصول غربي نرفتيم
- ذيل تاريخ غربزده مضاعف ممسوخ غرب، صدر تاريخ غربزده مفسد فاسد مضاعف ممسوخ مشروطه است.
- مملكت ما غربزده منفعل بود، نبايد برويم به غربزده فعال در غير اينصورت اسلام نبايد باشد، روسيه (شوروي) غربزده فعال است و در نيست انگاري به نهايت رسيده است، ژاپن كه هنوز غربزده فعال نيست بسيار قوم بيچاره اي است،‌البته در صنعت فعال است ولي روحش تقليد و امريكائي زده است.
- قرده خاسئين (بوزينگان رانده شده) اعلاميه حقوق بشر را نوشتند، بندگي و برابري و برادري در نفس اماره و يكسان شدن همه در بيكسي و يكسان شدن همه با ديوار و همه با هم تنها، به تنهائي نفس اماره شيطاني ، اين عبارت از آزادي و برابري و برادري آخرالزمان تاريخ است.
- رفع اين مظلمه پرسش‌ مي‌خواهد از حوالت ديروز و امروز و فردا.
- بشر رفته به تماميت جامعه مصرف اتراف و اسراف، انسانيت انسان در دموكراسي هيچ است، انسان كالاست، نه تنها كالا را توليد مي‌كنند،‌فرهنگ را هم توليد مي‌كنند، در اين جامعه كتب مقدس و كلمات انبیاء هم مصرف مي‌شود.
- هنر جديد نيست انگاري مطلق است.
- شاعر جديد شعر مي‌گويد و ميقاتي حضوري پيدا مي‌كند كه شامل لطف الهي نيست از اينجا مصداق تام و تمام خود بنيادي است در اينجا شاعر ميقاتي دارد كه در آن انسان با نفس اماره خودش قربي بيواسطه با اشياء پيدا مي‌كند، اين قرب حضوري است شاعر اگر دلتنگ مي‌شود و به جاي حديث نبوي شعر مي‌گويد، با خودش اتحاد پيدا مي‌كند و هيچكس ديگر جز خود شاعر در اينجا نيست، نه خدائي ، نه ملكوتي و هيچ ....
- حوالت چنين آمد است كه اكنون قرب شاعر و فيلسوف و هنرمند همه با خودش و اشياء است و فراتر از سوژه و ابژه نمي‌رود.
- شعر نو ، گسستن از حقيقت ديانت مقدس اسلام است.
- در يك مرتبه از تعالي از مرحله منطق به وراي منطق مي‌رويد، هر گونه بحث عقلي صحيح است، منطق درست است، اما در مرتبه قرب نوافل، انسان از اين منطق قرب نوافل و تقابل چهارگانه و ديالك تيك بهره مي‌گيرد، ولي اوقاتي هست كه انسان توحيد حقيقي پيدا مي‌كند، رويش از خلق به حق مي‌رود،‌از دنيا به آخرت مي‌رود يا از ظاهر به باطن.
- امروز، در اين زمان ، كار ما به جائي كشيده است كه كلاس فلسفه جوانان طالب حقيقت را هر چه بيشتر به فرار به جلو از اين حقيقت دعوت مي‌كند،‌ با اين ياوه درائيها و ديالك تيك درائيها.
- جهان امروز در عين حالي كه جهان فرار شتابان از حقيقت است آثاري از حقيقت نيز در همه جا هست، بشر را مي‌بينيم كه امروز اين بي حقيقتي و سجات جلال را احساس كرده و بستوه آمده است.

سلام...

2005-08-01T01:45:00.000+04:30

مراد از سلام، اداي لفظ سلام نيست! سلام کردن اعطاي حقيقتي است که وجود معنوي آن را من و تو درک نکرده ايم. سلام معناي وجودي در عالم دارد که لفظ آن معنا را مي کشاند و تحويل مخاطب مي دهد. سلام اسم خداست! اسم بي مسمي نداريم! عالم وقتي به جاهل بر مي خورد سلام مي دهند و به قول منتقلش مي کند. چرا که راه انتقال مادي و عنصر خلقي از طريق الفاظ است! خودت را از ماده و حيثيت تن بکن!

در عزای پروانه ها...

2005-07-31T00:32:00.000+04:30

در ظلمات حصاری تنگ؛ به شوق رهایی از بند؛ در پوست خود نمیگنجیدم.
هفته ها در رویای شکوهمند پرواز هر لحظه را به انتظار مینشستم. و خود را با سرود رهایی همنوا می دیدم. اما آن شب تار؛ هستی ام را به یغما برد؛ آرزویم را در هم شکست و سوزش مرگ را به جانم کشاند.
-- از فرش، روسری، لباسهای ابریشمی و هر چیز ابریشمی دیگر متنفّر ام! چرا که در پس خود، زجه های سوختن پروانه ای آرزومند را به ارمغان دارد.

اگر حقیقت بسان زهری است، شیرینی دروغی بیش نیست.
خوشی ها چون سرابی به طعم مرگ اند، که از قطرات اشک و خون دیگری، فریبی زیبا ساخته اند. باید طعم تلخ حقیقت را چشید، از آن نوشید و به آن عادت کرد تا از ورای تلخی به ماورای حقیقت رسید و طعم شیرینی ناب، که از این تلخی سرچشمه گرفته است را به عمق جان چشید.

سلاّخ خانه شماره 2

2005-07-29T20:12:00.000+04:30

-- دوست عزیز!
با کمال احترام این اعتراف نامه را به شما تقدیم میکنم. باشد که این دست نوشته، به عنوان سند جنایت ضد بشری من در تاریخ ثبت شود، تا ذره ای از این بار سنگین گناه از شانه هایم فرو افتد.
دوست عزیز! من به عنوان یک انسان نادم از جنایتی که در حق شما مرتکب شدم پشیمانم و از شما طلب عفو و بخشایش میکنم! من در محضر خداوند اعتراف میکنم, که چندی است با کمال قساوت و سنگ دلی جنایاتی را مرتکب شدم که مقام مرا در حد عاملان شنیع ترین سلاخی های عالم تنزل داده است! من اعتراف میکنم که تو دوست گرامی، را در حد قطعه، قطعه کردن جدی گرفته بودم!
دوست عزیز! من با کمال خاکساری اعتراف میکنم، که به سنت های ملی مان پشت کرده بودم و تا حد پایمال کردنشان، به سخره گرفته بودم! من با کمال صداقت معترفم که ما ایرانی ها بزرگ ترین دروغگو ها، در روابط اجتماعی هستیم!، امروز به آن مباهات می کنم و وقتی به گذشته ننگین خود می نگرم که چگونه با بی اعتنایی به این حرمت ملی، عزیزترین کسا نم را سلاخی کرده ام، احساس شرم می کنم! من امروز متوجه شدم که چرا ما ایرانیها بدون آنکه اصرار به پاسخگویی داشته باشیم، افراد را به راحتی از خود میرانیم. من امروز متوجه شدم که چرا یک مدیر بدون اعلام هیچ دلیلی قرارداد کارمندی را فسخ می کند، بدون آنکه فرصت دوباره ای به او داده باشد. من امروز به راز بزرگ نهفته در ادب ایرانیان پی بردم. من امروز اعتراف میکنم که ایرانیان مودب ترین انسان های روی این کره خاکی هستند! و من با بی اعتنایی تمام این اصل را بیهوده می انگاشته ام! امروز اعتراف میکنم که ما ایرانیان رقیق القلب ترین انسان های این کره خاکی هستیم که حتی برای یک لحظه طاقت دیدن ناراحتی کسی، در پی انتقاد از او، را نداریم!

-- « برادر! می دانم! تو آدم رک و راستی هستی و از این بابت به خود می بالی. چه چیزی ما را مجبور به این کار میکند؟! و چرا راست گویی را فضیلتی میدانیم!؟ تصور کن مرد دیوانه ای را می بینی که ادعا میکند ماهی است و همه ما نیز ماهی هستیم! آیا با او بحث خواهی کرد؟! آیا جلو او لخت خواهی شد، تا به او نشان دهی که باله نداری؟! آیا آنچه را فکر میکنی تو روی او می گویی!؟
اگر به او تمام حقیقت را بگویی و جز حقیقت هیچ نگویی و فقط آنچه را واقعاً فکر میکنی به زبان بیاوری، وارد گفتگو جدی با یک آدم دیوانه می شوی و خودت هم دیوانه خواهی شد! قضیه در مورد دنیایی که ما را احاطه کرده نیز همین طور است. اگر حقیقت را توی رویش می گفتم، به این معنی بود که آن را جدی گرفته ام! و جدی گرفتن چیزی که تا این حد شوخی است، به معنای از دست دادن تمام جدیت آدمی است. اگر نخواهم دیوانه ها را جدی بگیریم و خودم هم یکی از آنها بشوم، باید دروغ بگویم! » ادوارد و خدا، میلان کندرا.

وطن...

2005-07-28T03:29:00.000+04:30

وطن من شهر من نيست... وطن من كشور من نيست... هيچ جايگاه مادي را نبايد براي وطن قائل شد، وطن مكان ظاهري ندارد، وطن يك قطعه خاك به مساحت و عمق مشخص نيست. وطن مختصات دكارتي ندارد. دلبستگي به خاك بي‌معناست. كوته نظري محض است اگر يك قطعه از خاك را بر روي سياره‌اي آبي رنگ در منظومه شمسي را وطن خود بناميم و ميليون‌ها مكان و مختصات زيستن را در تريليون‌ها كهكشان به فراموشي بسپريم.
سوالي دارم! از شما! آره! اگر قرن‌ها پيش بر اين خاك به دنيا مي‌آمديد.. آيا هرات وطن شما نبود؟ بحرين چطور؟ باكو؟ ايروان؟ سمرقند؟! بغداد؟ ها؟! امروز چه!؟
وطن من انديشه من است. وطن من آنجايي است كه انديشه‌ام سكنا گزيده... بر هر خاكي كه باشد! وفا و خيانت تنها در سطح انديشه معنا مي‌يابد...
چي؟! مرا وطن فروش مي‌خواني؟!
آه‌ه‌ه‌ه! مرا مي‌بخشيد! اين اصل ساده را فراموش كرده بودم! مفاهيم لغات نسبي هستند! مفاهيم با انديشه‌ها معنا مي‌شوند. فراموش كرده بودم شما خاك پرستيد! درست مي‌فرماييد! من وطن فروشم!

دوازده قرن سكوت (قسمت دوم)

2005-07-27T00:23:00.000+04:30

همانطور كه پيشتر وعده داده بودم، امروز مي‌خواهم به برسي جلد دوم از كتاب دوازده قرن سكوت؛ تاملي در بنيان تاريخ ايران؛ بپردازم. در جلد دوم اين كتاب؛ ناصر پورپيرار؛ به رد و بي‌پايه نشان دادن تصورات شرق شناسان يهودي در رابطه با وجود سلسله‌اي به نام اشكانيان در تاريخ ايران مي‌پردازد.
وي در شروع اين جلد از كتابش مي‌نويسد: تقديم به انديشه‌هاي آزاد، كه اسير تعصب نيستند و جبروت را ستايش نمي‌كنند. مقدمه اين جلد از كتاب از نثري تاثيرگذار برخوردار است و به نقد روشنفكري وابسته به كليسا و كنيسه مي‌پردازد و به زيبايي وقايع روز جهان را تحليل مي‌كند.
فصل اول اين كتاب با عنوان: "آريايي‌هاي شرور" نظريات مبني بر وجود قومي به نام آريا را شديدا زير سوال مي‌ّبرد و با استدلالات تاريخي به رد آن مي‌پردازد. كلمه آريا نخستين بار در كتيبه داريوش در بيستون به چشم ميخورد؛ در آن كتيبه؛ آريا به معناي شورشي آمده است، ولي مترجمان اروپايي اين كتيبه يعني شارپ و كنت با جعل اين نام، ان را نژاد آريا معرفي مي‌كنند. او در اين فصل تفكر نژاد برتر در ميان اروپاييان را ريشه‌يابي كرده و نتيجه نهايي اين دروغ‌پردازي‌هاي آريا مدارانه را جنگ جهاني اول و دوم مي‌داند.
در فصول بعدي نويسنده تناقضات آشكار در تاريخ امپراتوري موسوم به اشكانيان را موشكافي ميكند، تا كنون هيچ نشاني از وجود امپراتوري به نام اشكانيان به دست نيامده است. تنها كشف چند سكه را كه آشكارا بر روي ان نام حاكم يوناني حك شده است را به اشكانيان نسبت مي‌دهند. نويسنده با پرده‌برداري از موهومات تاريخ‌نويسان اروپايي در مورد وجود امپراتوري به نام اشكانيان همه آنها را رد ميكند و هم عقيده با تاريخ‌نگاران مسلماندر هزار سال پيش؛ اعلام ميكند كه پس از مرگ اسكندر مقدوني در سال 323 پيش از ميلاد، او هيچ جانشيني را براي خود تعيين نكرد؛ همين امر سبب شد كه پس از او كسي امپراتوري سلوكي را در دست نگيرد و بيش از شش قرن منطقه ايران، بين‌النهرين، مصر، آسياي ميانه، آسياي صغير و كاپادوكيه در حوالي درياي سياه به صورت حكومت ملوك الطوايفي اداره مي‌شده است و حاكمان مختلف به صورت كلوني‌هاي كوچك هر يك مستقل از ديگري بر شهرهاي ايران حكم ميرانده‌اند. بطوريكه فردوسي مي‌گويد:

"پس از روزگار سكندر، جهان
چه گويد، كه را بود تخت مهان؟
چنين گفت گوينده دهقان چاج
كز آن پس كسي را نبد تخت عاج
بزرگان كه از تخم آرش بدند
دلير و سبك بار و سركش بدند
به گيتي به هر گوشه‌اي هر يكي
گرفته زهر كشوري اندكي
چون بر تختشان شاد بنشاندند
ملوك الطوايف همي خواندند
از اين گونه بگذشت سالي دويست
تو گفتي كه اندر جهان شاه نيست
نكردند ياد اين از آن، آن از اين
بر آسود يك چند روي زمين
سكندر سكاليد از اينگونه راي
كه تا روم آباد ماند به جاي". (فردوسي، شاهنامه)

... خطوط جوهر

2005-07-26T15:00:00.000+04:30

اكثر ادمها، فقط مثل خطوط جوهر پخش شده روي كاغذ خشك مي‌مانند، موجوداتي با حالات تغيير يافتني و فاقد ذات محكم هستند، اما آنچه بدتر بود؛ آنچه به مراتب بدتر بود؛ آن بود كه خودش فقط سايه‌اي از تمام اين آدمهاي موهوم بود، رويهمرفته شيره مغز خودش را كشيده بود تا مطابق آنها شود و از آنها تقليد كند،حتي اگر با خنده‌اي دروني، با شوخي از آن‌ها تقليد مي‌كرد، حتي اگر آنها را در خفا مسخره كند و به اين ترتيب همراهي و تطابق خود را تبرئه كند؛ اصل قضيه اصلاح نمي‌شد، چون تقليد حتي اگر بدخواهانه باشد همچنان تقليد است، سايه‌اي كه مسخره مي‌كند همچنان سايه، پست، تابع، و بيچاره است، نه بيشتر...
- ادوارد و خدا؛ ميلان كندرا

...موش آب‌كشيده

2005-07-23T00:03:00.000+04:30

ايتسي‌بيتسي، امشب از دستم دلخور بود،چند روزه تو حال خودمم، زياد حواسم به آدماي دور و ور نيست، از همه كس و همه چيز بي‌خبرم. نميدونم؛ شايد اينجوري دوست دارم. امروز به يكي‌شون SMS زدم؛ مي‌گفت خوبه! به ايتسي ميگفتم؛ آدم‌ها تا وقتي خوب هستند به دور و اطرافشون خوشن ديگه سراغي از جاي ديگه نمي‌گيرن! ولي جواب داد؛ خودتم سه چهار هفتس ديگه كاري به كار من نداري! ميدوني آخه فكرم مشغول بود... آخ! اصلا حواسم نبود! آخي! ايتسي بيچاره! رو لبه روشويي پاش ليز خورد و چرخ زد و از لاي سوراخهاي سينك افتاد پايين. ديگه كار از كار گذشته بود...
چراغ اتاق رو خاموش كردم و خوابيدم...
نيمه هاي شب بود ديدم صداي خش خش مياد، آخي ايتسي بيچاره بود، مثل موش آب كشيده شده بود، به زحمت خودشو از اون مخمصه نجات داده بود؛ دلم براش سوخت! بعدا برام تعريف كرد؛ موقع برگشتن دختر همسايه پاييني سيفون و رو سرش كشيده بوده و ... كارد ميزدي خونش در نمي‌يومد...
زندگي بعضي وقتا چقدر زجرآور ميشه... خشكش كردم و پيش خودم خوابوندمش...

پنبه‌ً رشته‌اي

2005-07-22T17:14:00.000+04:30

بشر چشم بسته متحمل زمان حال مي‌شود. فقط اجازه دارد آن چه را هم اكنون در حال تجربه كردن آن است حس كند و حدس بزند. تازه بعد كه رشته‌ها پنبه مي‌شود مي‌تواند و آنچه را تجربه كرده و معنايي را كه داشته است دريابد...
عشق‌هاي خنده‌دار، ميلان كوندرا

30th January

2005-07-22T00:55:00.000+04:30

30th January

...ظرفيت آدم‌ها

2005-07-21T00:08:00.000+04:30

ظرفيت آدم‌ها مثل بالوني غوطه‌ور در هوا ميمونه.بالون هر كس فقط مقدار معيني از اين حجم نامتناهي از هواي اطراف رو در خودش جا ميده.اگه بيش از ظرفيتش توش فوت كني ميتركه.اين دوست تو هست كه با نشون دادن نقطه ضعف‌ات كمكت ميكنه تا ظرفيت بالونت رو افزايش بدي.هر چند كه اونو متهم كني، كه از تو بدش مياد، يا بهش بگي كه تا حالا هيچ خيري ازت نديدم.نظر تو در مورد خودش، براش اهميتي نداره...وقتي چيزي از تو انتظار نداره، خوش آمدن يا نيامدن تو براش ارزشي نداره، فرقش با بقيه همينه، درك كن!فقط به فكر بزرگ شدنته...

!پوريم و سرنوشت مجري شبکه ماهواره اي

2005-07-18T12:44:00.000+04:30

از سه، چهار ماه پيش تا قبل از انتخابات برنامه هاي شبکه ماهواره اي هما رو زياد تماشا ميکردم. شبکه هما يک گوينده خبري داشت به نام پرويز شهنواز که با زبان دوست داشتني اي خبرهاي جهان را برسي ميکرد.
از زمان انتخابات به بعد وقتي ديدم موضع شبکه عوض شد و مرتب از تبليغ هاي هاشمي را پخش ميکرد، ديگه اون شبکه را نگاه نکردم.
اين آقاي شهنواز آدرس ايميلي را اعلام کرده بود و هر روز افراد زيادي ايميل ميزندند و پاسخ ميداد. منم چند باري ايميل زدم. در آخرين ايميلم ماجراي پوريم و نسل کشي ايرانيان توسط يهوديان در زمان داريوش را تعريف کردم... روز بعد آقاي شهنواز با آب و تاب فراواني از ايميل من تمجيد کرد و ماجراي پوريم را توضيح داد و از علاقه من به ايران تعريف کرد و از اين جنايت يهوديان و لزوم گرفتن مراسم در اين روز و آگاه کردن جوانان از اين جنايت تاريخي يهود و .... صحبت کرد.
هفته بعد از اين ماجرا بخش خبر صميمي آقاي شهنواز محدود شد و اعلام کردند ديگه ايميل ها را ايشون پاسخ نمي دهند!
خدا آخر و عاقبت همه ما را به خير بگرداند!

!دوازده قرن سكوت

2005-07-16T13:00:00.000+04:30

چند روزي است مطالعه جلد اول از كتاب جنجالي دوازده قرن سكوت! مجموعه اي كه تا كنون هشت جلد از آن به چاپ رسيده؛ نوشته ناصر پورپيرار را به اتمام رساندم. جلد اول اين كتاب با عنوان فرعي تاملي در بنيان تاريخ ايران به برسي برآمدن هخامنشيان مي‌پردازد. اين كتاب تمام تاريخ 1200 ساله امپراتوري ايران قبل از اسلام را زير سوال برده است. و پرده ازيكي از بزرگترين نسل كشي هاي جهان كه در ايران رخ داده و توطئه بزرگ تاريخي يهوديان بر ميدارد. در اين كتاب كل بنيان تفكر آريايي مدارانه به زير سوال برده شده و نشان مي دهد خيالبافي هاي آريا مدارانه توطعه اي بيش نيست و توسط تاريخنگاران يهودي به تاريخ جهان القاء شده است. دين زردشتي را به زير سوال ميبرد و نشان ميدهد كه دين زردشتي به هيچ عنوان دين دين فراگير در منطقه ايران نبوده و تنها به عنوان يك دين حكومتي؛ به زور شمشير ساسانيان حفظ ميشده است. و اين مباني دوگانه پرستي و موجودات فرازميني نظير امشاسپندان چند قرن بعد از اسلام و تحت تاثير عقايد اسلامي به اين دين افزوده شده است.
آقاي پورپيرار در اين كتاب كل اسناد تاريخي ارائه شده توسط شرقشناسان غربي را در بزرگ انگاري هخامنشيان را رد ميكند و آن را توطئه اي تاريخي ميداند. قضيه از اين قرار است كه از حدود 4000 سال گذشته تا زمان ظهور هخامنشيان مردمي بسيار با فرهنگ و متمدن و پيشرفته در ايران و بين النهرين زندگي ميكرده اند. از قبيل تمدن شهر سوخته در سيستان و تمدن پيشرفته سيلك ها در لرستان، اصفهان، شيراز و ...
در حدود 2800 سال پيش يهوديان در اورشليم زندگي ميكردند. و ميراث خوار ثروت سليمان بودند و با ايجاد فساد و آزار و اذيت مردم و تفكرات نژادپرستانه روزگار ميگذراندند. در همان هنگام پادشاهي به نام نبوكدنصر (همان بخت النصر) بر بابل حكومت ميكرد و وقتي از نافرماني يهوديان به تنگ مي آيد دستور ميدهد اورشليم را تصرف كنند، معبد سليمان را خراب كنند و ثروتهاي يهوديان را مصادره كرده و به بابل بياورند. يهوديان اسير ميشوند و به بابل برده ميشوند. عده بسياري از يهوديان نيز فراري ميشوند و با مقداري از ثروت هاي هنگفتي كه با خود همراه داشتند به طرف ايران فرار ميكنند و عده حتي تا سمرقند و درياچه اورال نيز ميروند. در طول 300 سال اسارت و آوارگي، اين قوم كينه توز همواره به فكر انتقام خونيني از بابليان بودند. تا اينكه به قبيله اي مزدور بر ميخورند كه در خونخواري در منطقه روسيه شهره عام و خاص شده بوده است. و سركردگي اين قوم وحشي را كورش نامي برعهده داشته است.
يهوديان كورش را به خدمت ميگيرند و از لحاظ مالي او را تامين ميكنند و سياست مداران يهودي به او مشاوره ميدهند و سپاهي فراهم مي آورند و به بابل حمله ور ميشوند و حكومت بابل در حدود 2500 سال پيش سقوط ميكند. كورش خود را پادشاه بابل اعلام ميكند و ثروت هاي بابل را به خاخام هاي يهودي مي بخشد و دستور ميدهد كه همه مردم يهوديان را براي برگشت به اورشليم ياري كنند.
كورش با استفاده از ثروت بدست آمده از بابل، به فكر لشكر كشي به ايران مي افتد. و با مردم با فرهنگ و متمدن ايراني وارد جنگ ميشود. و در طي همين لشكر كشي ها در شرق ايران كشته ميشود. كورش دو پسر به نام هاي كمبوجيه و برديا داشت. كمبوجيه بر منطقه بين النهرين از طرف كورش حكومت ميكرد. بزرگان بين النهرين به كمبوجيه اطلاع مي دهند كه يهوديان به شدت در اركان امپراتوري نفوذ كرده اند و در صورتي كه اورشليم را به طور كامل در دست گيرند ديگر خراج گذار پادشاه نخواهند شد. كمبوجيه دستور متوقف شدن ساخت اورشليم و معبد يهود را ميدهد. و دستور ميدهد يهوديان متمرد به منطقه اي در خاك افغانستان كوچ كنند. يهود كه به شدت از افكار كمبوجيه و محبوبيت برديا در ميان ايرانيان به حراس مي افتد. و شخصي به نام داريوش را يافته و او را با ثروت خود تجهيز كرده تا با قتل كمبوجيه و برديا امپراتوري را به دست گيرد.
پس از به قدرت رسيدن، داريوش دستور مي دهد تا از اموال ايرانيان، يهوديان به اورشليم برگشته و در انجا معبد بر پا كنند. پس از مدتي داريوش كه از قومي وحشي بوده و مشروعيتي ميان مردم متمدن ايران زمين نداشت به فكر اين مي افتد كه براي خود اعقاب و انصار درست كند و دستور كتابت كتيبه هاي بيستون و ... را ميدهد.
در تا صد سال گذشته مردم ايران سلسله اي به نام هخامنشيان نمي شناخته است. و اين سلسله توسط آثار يك صد سال گذشته خاورشناسان يهودي به كتب درسي دانشگاهي وارد شده است. تنها جايي كه از كورش نام برده شده است، تاريخ بلعمي است كه اشاره ميكند در روزگاري پادشاهي يهودي به نام كوروش حكومت ميكرده است.
قومي كه به سفارش و پشتيباني يهود در تاريخ ايران به نام نهايي هخامنشيان برآمدند، به هيچ روي ايراني نبودند و از قبايل وحشيي بودند كه در حدود 650 پيش از ميلاد وارد ايران شدند. برآمدن يك شبه انها با پراكندگي و حضور قدرتمند يهود در ايران همزمان است و حاصل حمايت يهود از اين قوم، پيدايي ناگهاني امپراتوري خونريزي است كه از ميان مردم خاورميانه؛ تنها و تنها يهود از آنها به عنوان منجي ياد ميكند. تظاهرات فرهنگي گسترده اين قوم؛ پس از پيروزي؛ نشان از يك انديشه برتر دارد؛ كه عوامل جنبي استحكام يك اقتدار نا منتظر را به آن ها ياد آور ميشود. هم گل نبشته كورش در بابل؛ هم كتيبه داريوش در بيستون؛ دو كتيبه جعلي ارشام و آريامن و هم سطر نگاره هاي جعلي پاسارگاد؛ همگي به كار خودي وانمود كردن يك قدرت غريبه امده است. چگونه ممكن است يك قوم مطلقا بي نشان؛ پس از طلوع؛ اين همه به بازگويي از خويش نياز داشته باشد؟ پاسخ فقط اين است كه تدارك اين زياده گوييها؛ ايجاد پرده ي دودي است تا كسي ديگر در آن پنهان شود؛ قوم يهود!
تمدن هاي بسيار درخشان ايران و بين النهرين نظير آشور، بابل و سومر را هخامنشيان نابود كردند و همانطور كه داريوش در كتيبه بيستون مينويسد كوشش هاي مستمر اين ملت ها براي استمرار حيات به دفعات در خون سرداران آنان غرق شده است. تبعات اين اقدام وحشيگرانه هخامنشيان رشد فرهنگ و تمدن ايران و خاورميانه را به مدت 12 قرن تا ظهور اسلام متوقف كرد. و در واقع ايرانيان قرباني نسل كشي هخامنشيان هستند.

فعلا به همين شرح اكتفا ميكنم. راستش تو اين دوره زمونه آدم به چشم هاي خودش هم نميتونه اعتماد كنه چه برسه به افراد ديگه! من رو نظر هيچ نويسنده اي صحه نميگذارم.

...جامعه

2005-07-14T16:29:00.000+04:30

پنجشنبه، ساعت چهار بعد از ظهر....
پسر ميره پيش پدرش، ميپرسه: بابا! بابا! جامعه يعني چي؟!
پدر سرش رو از نوت‌بوكش بلند ميكنه و ميگه: ببين پسرم، جامعه مجموعه‌اي از انسان‌هاست! مثل خانواده خودمون، فقط در مقياس بزرگتر، مثلا منو ببين! من هر روز پول ميارم تو اين خونه، نقش من مثل يك سرمايه داره، مامانتو ببين، شماها رو اداره ميكنه، نقش مامانت مثل دولت مي‌مونه! حالا برو بعدا بيشتر با هم صحبت ميكنيم...

...

نيمه‌هاي شب...
پسر از صداي گريه خواهر يك‌سالش كه خودشو خيس كرده بوده، بيدار ميشه، مادرش و صدا ميزنه ولي جوابي نمي‌شنوه، پسر به اتاق مادر ميره و ميبينه كه در خواب نازي فرو رفته ولي جاي باباش خاليه! تو اين اتاق، تو اون اتاق دنبال باباش ميگرده... تا اينكه توي زيرزمين باباشو ميبينه كه روي كلفتشون خوابيده و به كار خير مشغوله ! (به قول عبيد زاكاني!)

...

جمعه ساعت هشت صبح...
پدر: پسرم، آخر سر مفهوم جامعه رو متوجه شدي؟
پسر: آره بابا!
پدر: خيلي خوبه..! توضيح بده ببينم...
پسر: در شب تاريك كه هيچكس دور و برشو نميتونه ببينه، نسل جوان داره تو كثافت خودش دست و پا ميزنه، روشنفكر دلش به حالش ميسوزه و براي ياري طلبيدن به سراغ دولت ميره، ولي دولت در خواب نازي فرو رفته... سراسيمه در پي سرمايه‌دار همه جار و زير رو ميكنه و ميبينه كارگر در زير فشار سرمايه‌دار در حال جون كندنه...!

...ترشيدگي

2005-07-12T23:20:00.000+04:30

امشب خونه همسايه مراسم رقص و پايكوبي در حال برگذاري است. نكته جالب اين هست كه مادر زن گرامي رفتن پشت آمپلي فاير 100000 وات و دارن با صداي گرمشون محفل رو ميگردونن.. و ميخونن: هيچ پسري مثل من نديده!!! ... هيچ پسري مثل من نديده!!!
واقعا آدم به فكر فرو ميره! واقعا براي يك دختر شوهر دادن آدم چه كارا كه اين روزا نميكنه! مادر زن بره پشت بلندگو و تا يك ساعت تمام در وصف داماد آواز بخونه تا آقا دوماد كرم كنن و بله بگن..
نتيجه گيري اخلاقي: ضعيفه‌هاي باكره اين دوره زمونه، رو دست ننه‌هاشون موندن و بوي ترشيدگيشون به شدت فضاي منزل رو عطر آگين كرده..!

Inderal

2005-07-12T09:13:00.000+04:30

اونقدر قلبم شکست که ديگه حتي صداي شکستنش رو هم نميشنوم... ديگه حتي نميدونم الان شکستس يا بندش زدم. خدا پدر مکتشف اينديرال رو بيامرزه که صداي شکستن قلب ها رو حتي به گوش خود ادم هم نميرسونه... من خوبم ...خوبه خوب... نگران نباش...!

سلسله مراتب نيازهاي مازلو...

2005-07-11T22:04:00.000+04:30

يادش بخير... اون قديم نديما كه مديريت ميخوندم. يك نظريه، در رابطه به محتواي انگيزش بود به اسم نظريه سلسله مراتب نيازهاي مازلو. اين آقاي مازلو حالات دروني افراد رو به به عنوان مجموعه اي از نيازهايي كه در يك زنجيره از اصليترين نياز تا درونيترين نيازهاي انسان مرتب كرده بود.
نيازهاي اصلي كه فيزيولوژيك هستند كه شامل بقاء، امنيت، تناسل و ... هستند و نيازهاي رواني كه از نيازهاي اجتماعي شروع ميشوند و به نيازهايي نظير شان و منزلت و در نهايت تا نياز به اقدام فراتر از توان بالقوه يعني همان نياز به خوديابي و خودشكوفايي ميرسد و بعد از آن پاي نيازهاي روحاني به ميان مي‌آيد.
جالب اينجاست كه وقتي يكي از اين نيازها ارضا بشه ديگر آن نياز ايجاد انگيزه در فرد نمي كنه و بايد براي ايجاد انگيزش در فرد روي نيازهاي بالاترش كار كنيم. اگه بچه‌هاي خوب و باهوشي باشين از اينجا ميفهمين كه اگر بخواين بدون دردسر از يكي كار بكشين كه هميشه به حرفتون گوش بده و گوش به فرمانتون باشه بايد هميشه در نيازهاي ابتدايش مانع تراشي كنين و از طرف ديگه به عنوان پاداش نيازهاش رو بهش پاداش بدين. فقط مواظب باشين طرف به سطحهاي بالاتر شان و منزلت نزديك نشه، چون از اون لحظه به بعد خيال ميكنه كسي هست و ديگه مستقل ميشه. زمانهاي قديم براي برده كشي مردم رو هميشه در سطح نيازهاي فيزيولوژيك نگه ميداشتند. مثلا ملت براي سير كردن شكمشون، به برده تبديل ميشدند. خوشبختانه اين نظام در خيلي از جاها بر افتاده و اينگونه نيازها در اكثر موارد در محل خانه ارضا ميشود و گر نه براي كار كشيدن از يك كارمند اين روزا مجبور بوديم به عنوان حقوق شبا يك كاسه سوپ جلوش بندازيم و هفته يك بار هم آقاي مدير كل به عنوان تشويق امكان سكس رو براي كارمندان سخت كوش فراهم ميكرد!! البته قبول دارم كه تو جامعه ما در بعضي از موارد چنين چيزايي مشاهده ميشه ولي مخفيانه صورت ميگيره و در شان مقام انساني و مرتبه والاي فرهنگ جامعه فرهيخته ما نيست و جزو متدهاي علمي مديريت طبقه بندي نميشه! و اسم نا مناسب برده داري كه حقيقتا در شان انسان هاي بزرگوار نيست، خوشبختانه ديگه ازش استفاده نميشه و به جاي آن كلمه سرمايه داري و در بعضي موارد حكومت استفاده مي كند.
در اين روش نيازهاي پست تئوري مازلو كمي ارتقاء يافته و بجاي اغذيه، پول خرد رد و بدل ميشود، كه انسان هاي گرامي پس از پايان ساعت اداري ميتوانند بر خلاف دوره برده داري كه الحمدللله بر افتاده، بتوانند نوع مواد غذايي و طرف سكسشان را به انتخاب خود از گزينه هاي فراهم آمده در كنار خيابان انتخاب كنند. و هر يك براي به دست آوردن پول بيشتر هر روز مقدار متنابهي دولا و راست شوند.
در اين بين عده اي از انسان هاي بيمار و معلوم الحال وجود دارند كه البته با توجه به ارضا نشدن نيازهاي فيزيولوژيك، اجتماعي و شان و منزلت، تنها در فكر نيازهاي بالاتر هستند و به كلام صاحبان به ميزان راضي كننده اي گوش فرا نمي دهند.
در مورد اين عده انسان مريض احوال، بايد برنامه تحليل را به اجرا گذاشت. به اين معنا كه، آنقدر آنها را از نظر نيازهاي فيزيولوژيك و اجتماعي تحت فشار قرار داد تا روزي به خود آمده و دست از خيالبافي بردارند. و به نيازهاي تئوري مازلو عكس العمل مناسب نشان دهند.
خوب ديگه بستتونه! زيادي بگم احساس مديريت بهتون دست ميده خودتونو گم ميكنين!

... همه ایرانیها

2005-07-11T00:04:00.000+04:30

دیروز...
فکر میکردم همه ایرانیها میدونند وبلاگ چیه.
فکر میکردم همه ایرانیها تو عمرشون یکبار شده که یک مجله رو ورق بزنند.
فکر میکردم همه ایرانیها اقلا سالی یک کتاب بیست صفحه ای رو میخونند.
فکر میکردم همه ایرانیها وقتی به هم میرسند از سیاست حرف میزنند.
فکر میکردم همه ایرانیها موقع سفر، حداقل با سواری این ور و اونور میرند.
فکر میکردم همه ایرانیها یکی از دقدقه هاشون اینه که چرا آزادی بیان ندارند.
فکر میکردم همه ایرانیها تو خونشون اقلا یک دیوان حافظ رو دارند.
فکر میکردم همه ایرانیها میدونند گرگی که هر روز یکی از اون ها رو می دره کیا هستند.
فکر میکردم همه ایرانیها اقلا میتونند شش ماهی یک دفعه یک پیرهن بخرند.
فکر میکردم همه ایرانیها کفشاشون و سال به سال نو می کنند.
فکر میکردم همه ایرانیها پستری رو که به دیوار خونشون زدند را از مغاره خریدند.
فکر میکردم همه ایرانیها ساعت دیواری خونشونو میرن تو مغازه به سلیقه خودشون میخرند.
فکر میکردم همه ایرانیها وقتی سرما میخورند میرن دکتر.
فکر میکردم همه دخترهای ایرانی پوست صورتشون به لطافت گلبرگ گل سرخه.
فکر میکردم همه ...
امروز رفته بودم جمکران، ایرانی های زیادی اونجا بودند. هیچ کدوم تاحالا کلمه وبلاگ به گوششون نخورده بود، نمی دونستن فرق کتاب و مجله چیه، وقتی به هم میرسند از آرزوی سر و سامون گرفتن بچه هاشون تا قبل از مرگشون حرف میردند، سوار بر پشت یک وانت به سفر میرفتند، پیرهن تنشون اقلا صد مرتبه شسته شده بود، کفشاشون رو از دو سال پیش به اینور عوض نکرده بودند، سر گرفتن یک پستر و ساعت تبلیغاتی تو سر و کله هم میزدند، پوست صورت دختراشون به زبری زیرانداز زیر پاشون بود...
بین اون همه ایرانی تنها خارجی فقط من بودم... من...!

...مرا شبانه حنوط كن

2005-07-10T00:11:00.000+04:30

دل غريب من از گردش زمانه گرفت
به حسرت غم زهرا شبى بهانه گرفت
شبانه بغض گلوگير من كنار بقيع
شكست و ديده ز دل اشك دانه دانه گرفت
ز اشك جارى چشمم ز چشمه سار دلم
در آن سحر چمن عشق صد جوانه گرفت
ز پشت پنجره ها ديدگان پر اشكم
سراغ مدفن پنهان و بى نشانه گرفت
نشان شعله و دود سراى زهرا را
توان هنوز ز ديوار و بام خانه گرفت
مصيبتى است على را كه پيش چشمانش
عدو اميد دلش را به تازيانه گرفت
چه گفت فاطمه كانگونه با تاثر و غم
على مراسم تدفين او شبانه گرفت
فراق فاطمه را بوتراب باور كرد
شبى كه چوبه تابوت را به شانه گرفت

علي (ع) جامه را از صورت فاطمه (س) برداشت نامه اي را در بالاي سر فاطمه (س) مشاهده كرد ،آن را برداشت و ديد در آن نوشته :

"به نام خداوند بخشنده مهربان ، اين است آنچه فاطمه دختر رسول خدا (ص) به آن وصيت نموده است :

فاطمه گواهي مي دهد كه خدائي جز خداي يكتا نيست. محمد (ص) بنده و پيامبر خدا است. بهشت و دوزخ حق است و ترديدي در بر پا شدن قيامت نيست ، و خداوند مردگان را از قبر بر مي انگيزد. اي علي ! من فاطمه ، دختر محمد (ص) هستم كه خداوند مرا به ازدواج تو درآورد تا در دنيا و آخرت از آن تو باشم ، تو از ديگران به من شايسته تر هستي : حنطني و غسلني و كفني بالليل وصل علي وادفني باليل و لاتعلم احدا..

" مرا شبانه حنوط كن ، و غسل بده و كفن نما ، و شبانه بر من نماز بخوان و مرا به خاك بسپار ، و به هيچكس خبر نده ! تو را به خدا مي سپارم ، و به فرزندانم تا روز قيامت سلام مي فرستم ."

... شادي و غم

2005-07-09T00:15:00.000+04:30

- من هرگز غم هاي بزرگ دلم را با شادماني هاي کوچک مردم عوض نمي کنم. من هرگز نمي گذارم اشک هايي که غم از هر پاره ام بر گونه هايم جاري ميسازد، به خنده بدل شوند. اي کاش زندگيم براي هميشه اشکي و لبخندي باقي بماند.
- بدون شرح: امشب بيرون رستوران، علي دو تا دختر که دوسال از خودش بزرگتر بودند رو اغفال کرده بود، يک ساعت تموم گلهاي باغچه رو ميکندند رو سر هم ميريختند! و جيغ و داد ميگردند، جلو ملت، بعدشم ساعت ده شب افتادن به جون سه چهار تا مرغابي بخت برگشته که تازه خوابشون برده بود! آخر شب هم ننه باباشون گفتن ميخوايم بريم خونه با گريه از هم جدا شدند.

...عمه جان عميقا تکان خورده است

2005-07-08T14:33:00.000+04:30

دیروز؛ متاسفانه با کمال اندوه متوجه شدیم، عمه جان عزیزمان، عمه با محبت که همیشه توجه اشان مبذول ساحت مان بوده، در اثر تجاوزات عده ای از خدا بیخبر، به بحران عمیقی دچار شده است.

عمه جان فرمودند که ایشان "عميقا تکان خورده است" و دستور داده اند پرچم بريتانيا بر فراز کاخ باکينگهام به حال نيمه برافراشته درآيد.
همچنین مطلع شدیم شورای امنيت سازمان ملل نيز در قطعانه ای که به اتفاق آرا تصويب شد اين تجاوزات را "وحشيانه" توصيف و محکوم کرد و از عمه جان دلجویی کرده است.

همچنین برادرزاده های محترم نیز ضمن ابراز همدردی با عمه جان، تجاوزات صورت گرفته را تروریستی خوانده و "توسل به خشونت را برای رسيدن به اهداف"، شيوه ‌ای ناپسند معرفی کرد. اما به سوالی که هدف را همان تجاوز دانسته بود، پاسخ روشنی نداد.

برخی تحلیلگران، این تجاوزات را ساختگی خوانده و آن را در جهت خلاص شدن عمه جان از دست خواستگاران کنه، میدانند.

هنوز مشخص نیست، ما که در اینجا برای یک چهارشنبه سوری نمی توانیم چهار تا فشفشه هوا کنیم، متجاوزین چطور این همه مواد منفجره وارد کرده اند.

!خوبی و ادویه

2005-07-06T17:13:00.000+04:30

- خوبی و بدی چیست؟ نسبتی است میان دو بی انتها. (برگرفته از m30jan1984 وبلاگ نویس معاصر!)
- سعی کردم ادویه های زندگیم رو بریزم تو خیابون! از امروز فقط میخوام غذا بخورم.
- امروز دربدر دنبال یک طرح جلد، تو مایه های عذاداری بودم، به هیج جا نرسیدم، آخر یک بنده خدایی رو پیدا کردم، یک دکور ساده درست کردم، گفتم رو قالی بشین و زار زار گریه کن! عکسهای جالبی از کار در اومد.

...مرگ عشق

2005-07-05T20:10:00.000+04:30

دیشب، احسان ، سراغ عشقم رو میگرفت، خبر مرگش رو بهش دادم، دو سال پیش همین روزها بود که با دست خودم خفه اش کردم، هنوز صداش تو گوشمه، ملتمسانه از میخواست که دست نگه دارم، ولی تو اون شب تاریک، چنگ انداختم به گردنش، تا آخرین حد توان فشار دادم، هنوز خر خر صداش تو گوشمه. صورتش کبود شده بود، پنجه هاش تو گوشت دستم فرو رفته بود و خون دست زخمیم تا پایین آستینشو رنگین کرده بود، انگار با خر خر صداش تو گوشم فریاد میزد یک روزی پشیمون میشی. فکر کنم امروز همون روزه. بار سنگین گناه رو سینه ام سنگینی میکنه. اون شب خیلی گریه کرد، روی نیمکت پارک کنارم نشسته بود، بازوشو دور دستم حلقه کرده بود و سرشو روی شونه سمت راستم گذاشته بود و آروم آروم گریه میکرد. مروارید اشکاش روی گونه هاش میغلتید و پیراهن من رو خیس میکرد. گرمی اشکشو احساس میکردم. ولی همش صدای معشوقه ام تو گوشم بود که میگفت کار رو تموم کن! دستشو کنار زدم، روبروش ایستادم و دستام رو به طرف گردنش بردم، آهنگ صداش سرزنش آمیز بود و التماسم میکرد که اینکار و نکنم. ولی اون صدا،.... اون صدا،... داشت دیونم میکرد، زنگش همه فضای جمجمه ام رو پر کرده بود. به تنها چیزی که فکر میکردم، خلاص شدن از اون صدای توی سرم بود.
پیکر بیجونش روی نیمکت افتاده بود و عرق سردی پیشونیم رو گز میکرد. من عشقم رو کشته بودم. ولی اون صدا تمومی نداشت، معشوقه دیوانه وار قه قهه سرداده بود و سرم در حال ترکیدن...
... امشب معشوقه ام رو هم کشتم. نه اشتباه نکن، به این سادگی ها هم که فکر میکنی نبود. اون به این سادگیها مردنی نبود، هر سرش رو که میکندی، یک سر دیگه پیدا میشد و منو عذاب میداد.. به آخرین راه حل ممکن متوسل شدم.. آتیش!.. آتشی همه چی رو خاکستر میکنه، حتی معشوقه ها رو.. ولی اون به من التماس نکرد، مغرورانه از آتیش استقبال میکرد، منم پیت بنزین رو روی سرش خالی کردم، باز میخندید، غرورش بهش اجازه نمیداد، داد بزن، التماسم کنه که ببخشمش. کبریت رو روشن کردم و به طرفش انداختم، باورم نمیشد، گر گرفت عقب رفتم و سوختن و خاموش شدنش رو به نظاره نشستم.
شاید خیال کنی فردا هم نوبته منه! به همین خیال باش! انقدر به درگاه خدا زاری میکنم تا عشق شهیدم دوباره زنده بشه.

...بسوزه پدر اين اعتياد

2005-07-04T00:47:00.000+04:30

امروز فهميدم همه مشکلاتم ناشي از وجود کامپيوتر هست.
خونه ما پر کامپيوتره، من و خواهرم هر کدوم يک کامپيوتر جدا داريم، پدرم هم براي خودش يک نوت بوک داره، همه کامپيوتر ها شبکه هستند، و وقتي آنلاين ميشم همه دستگاه ها به اينترنت وصل ميشن، من روي کامپيوترم کارت رسيور دارم و با ديش به اينترنت وصل ميشيم. وقت هاي ديگه هم باهاش شبکه هاي ماهواره اي نگاه ميکنم. از طرفي يک نرم افزار ويدئو سرور روي کامپيوتر من نصب هست که همزمان از روي هر سه کامپيوتر ميشه ماهواره نگاه کرد.
خواهرم هر وقت با من کار داره از اتاقش با مسنجر برام پيغام ميزاره اکثرا هم بحث يا بر سر قطع و وصل اينترنت هست يا خوابيدن سايت هست و بعضي وقت ها هم حمله DOS به سايت، ...!
صبح که از خواب بلند ميشم، اولين کارم روشن کردن کامپيوترمه، يک دور آفلاين هاي نيمه شب رو چک ميکنم، پنج دقيقه خبرهاي CNN، يا BBC WORLD رو نگاه ميکنم، بعد اگه يادم باشه - آخه من چيزاي جزيي رو فراموش ميکنم - ميرم تلويزيون رو روشن ميکنم و شبکه خبر ايران رو ميارم و بعد پنج دقيقه اي صبحونه ام رو ميخورم، از پشت ميز با کنترل تلويزيون رو خاموش ميکنم. و يک راست بر ميگردم تو اتاقم، پشت کامپيوتر، بقيه روز رو همونجا ميگذرونم تا ساعت هشت شب، که اتاقم ميام بيرون، خبرهاي هشت و سي رو نگاه ميکنم و حدوداي نه شام ميخورم و بعد از مدتي ول چرخيدن حول و حوش ساعت ده و نيم تا حدودهاي يک آنلاين هستم. فرداش هم روز از نو روزي از نو!
امروز تصميم گرفتم کامپيوتر خودم رو جمع کنم و بذارمش تو محل کارم. ميخوام حداقل ساعت پنج عصر که ميام خونه کامپيوتر جلوي چشمم نباشه! البته فکر کنم يک عده با اين تصميم مخالفت کنن! چون ديگه شب ها نميتونم سفارش کارهاشون رو انجام بدم.... ولي تصميم قطعيه...!